Video

داستان ٻيو

(1)

گي مي ڌي مي	ڌي رَا	ني رَا گَي رَا	رَا ڌي رَا ڌي	ڌي مي	ڌي مي ڌي
ڪَرَڳَلَ	ڪوچَ	ڪُنَ گھڻا،	جِتِ جَرَ	واڳُو	جِئائِين،
ڌي ني	رَاگَي رَا	مي گي گي	گي رَا ني مي	ڌي رَا ني
پاڻُ	اُڇلِي	آبَ ۾،	وَهَ سِرِ	وِڌائِين،
رَاني ڌي	ني مي ڌي مي	ڌي رَا ڌي	مي ڌي	ڌي گَي گَي	رَا سَا
لَهريُون	لَنگھيائِين،	لُطف	ساڻ،	لَطِيفُ	چئِي.

(2)

گي مي ڌي مي	ڌي رَا	ني رَا گَي رَا	رَاڌي رَاڌي ڌي	رَا ني	ڌي مي ڌي
ڪَرَڳَلَ	ڪوچَ	ڪُنَ گھڻا،	جِتِ دَڙڪو	مَنجههِ	دَرياهَ،
ڌي ني	رَاگَي رَا	مي گَي	گَي گَي	رَا ني ڌي	رَا ني
اَچيو	اُتاهِين	گهِڙي،	سانگو	ڪري نه	ساهَ،
رَاني ڌي	ني	مي ڌي مي	ڌي رَا	ڌي مي ڌي ڌي	گَي رَا سَا
ساهَڙَ	جي	صَلاحَ،	ٻارِ	لَنگهايَسِ	ٻاجهَه سين.

(3)

گَي مي ڌي	مي ڌي	رَاني رَا گَي	رَا رَا	ڌي رَا ني	ڌي مي ڌي
دَهشَتَ	دَمَّ	دَرياهَ ۾،	جِتِ	هيبَتَ	هُلاچو،
ڌي ني رَا	گَي رَا	مي گَي گَي	گَي رَا	ني ڌي	رَا ني
وِرڄي	وِيرِن	وِچَ ۾،	ڪاڏي	ويو	ڪَچو؟
رَا ني ڌي	ني مي ڌي مي	ڌي رَا	ڌي مي ڌي	گَي رَا	سَا
ساهَڙُ	ڄامُ سَچو،	ساڻي	ٿِيندُمِ	سِيرَ	۾.

(4)

گي مي ڌي	مي ڌي رَاني رَا	رَا	گَي مي	رَا رَا گَي	گَي مي ڌي
دَهشَتَ	دَمَّ دَرياهَ	۾،	جِتِ	سَٽاڻا	سيسارَ،
ڌي ني رَا	ني رَا	گي ڌي رَا ني	ني رَا گَي رَا ني	گَي گَي رَا
بيحَدِ	باڳُو	بَحرَ ۾،	هيبَتَناڪِ	هَزارَ،
مي ڌي ني	ڌي رَا	ني رَا ني ڌي	ڌي ني رَا	رَا مي	گَي مي
سارِيان	ڪانَ	سَرِيرَ ۾،	طاقَتَ	توهان	ڌارَ،
رَا ني ڌي	ني مي	ڌي مي ڌي	رَا ڌي	مي ڌي ڌي	گَي رَا سَا
ساهَڙ	ڄامَ!	سَتارَ!	سِگھو	رَسجِ	سِيرَ ۾.

(5)

گي مي ڌي	ڌي رَا ني رَا گَي	رَا رَا ڌي	رَا ڌي رَا	ڌي مي	مي ڌي
دَهشَتَ	دَمَّ دَرياهَ	۾، جِتِ	ڪَڙڪا	ڪُنَ	ڪَرِين،
ڌي ني	رَا ني رَا	گي ڌي رَا	را ڌي ني ني رَا	ني	گَي گَي رَا
ٻِڇل	ٻانڊيءَ	ٻارِ ۾،	اُتِ سيڻايا	نه	سَنڊِينِ،
مي ڌي	ني ڌي رَا	ني رَا ني	ڌي ڌي ني	ڌي ني رَا رَا مَي	گي رَا سَا
جِتِ	وِيريُون	واٽَ نه	ڏين، اُتِ،	ساهَڙ! سير	لَنگهائِيين.

(6)

گي مي ڌي	ڌي رَا ني رَاگَي	رَا رَا ڌي	رَا ڌي مي	ڌي مي	مي ڌي
دَهشَتَ	دَمَّ دَرياهَ	۾، جِتِ	ڪَڙڪو	ڪُنُ	ڪري،
ڌي ني	رَا ني	ڌي رَا ني	ني رَا	ني گَي	گَي رَا
توڏي	تاڪُن	وِچَ ۾،	مَٿان	وِيرَ	وَري،
مي ڌي	ني ڌي رَا	ني رَا ني	ڌي ڌي ني	ڌي ني رَا	رَا مي گَي مي
آءُ،	ساهَڙَ!	مُنهِنجا	سُپِرِين!	پِرِتان	پيرَ ڀَري،
رَا ني ڌي	ني مي	ڌي مي	ڌي رَا	ڌي	ڌي گَي رَا سَا
هادِيءَ،	هَٿ	ڌَري،	اونهي	مان	اُڪارِئين.

(7)

گي مي ڌي	ڌي رَا ني رَاگَي	رَا رَا ڌي	رَا ڌي مي	ڌي	مي مي ڌي
دَهشَتَ	دَمَّ دَرياهَ	۾، جِتِ	ڪُنَنِ	جا	ڪَڙڪا،
ڌي ني	رَا ني	ڌي رَا ني	رَا	ني رَا ني گَي	گَي گَي رَا
سَهي	ڪين	سمونڊَ	جا،	ماندي دِلِ	دَڙڪا،
رَا ني ڌي	ني	مي ڌي مي	ڌي رَا ڌي ڌي	ڌي گَي رَا	سَا
ساهَڙَ!	تون	سُڻُ ڪا،	فَرِيادي	فَقِيرَ	جي.

(8)

گي مي ڌي	ڌي رَا ني رَاگي	رَا رَا ڌي	رَا ڌي مي	ڌي	مي مي ڌي
دَهشَتَ	دَمَّ دَرياهَ	۾، جِتِ	ڪُنَنِ	جو	ڪَڙڪو،
ڌڌي ني رَا	ني ڌي رَا	ني رَا ني	رَا ني	گي گي رَا	ني گي رَا
آهيم	اُنَهِين	پارَ جو،	دِلِ	اندرِ	دَڙڪو،
مي ڌي	ني ڌي	رَا ني رَا ني ڌي	ڌي ني	رَا رَا	مي گَي مي
ڀَڃي	سِڪ،	سَيدُ چَئي،	سِيرَ	سَندو	سَڙڪو،
رَا ني	ڌي ني	مي ڌي مي	ڌي رَا ڌي	ڌي ڌي گي	گَي رَا سَا
والِي!	ڪَج	وَڙُ ڪو،	ته ٻارِ	لَنگھيان	ٻاجھ سين.

(9)

گي مي ڌي	ڌي رَا ني راگي	رَا رَا ڌي	رَا ڌي ڌي مي ڌي	ڌي مي	مي ڌي
دَهشَتَ	دَمَّ دَرياهَ	۾، جِتِ	لُڙَ، لَهريون،	لَسَ،	ليٽَ،
ڌي ني رَا	ني ڌي رَا ني	رَا	ني گَي	رَا ني	گَي رَا
آڻيو	اوڀارَنِ	۾،	ٻانڊي	ٻوڙي	ٻيٽَ،
رَا ني	ڌي ني مي ڌي	مي ڌي رَا	ڌي ڌي رَا ني رَا	ني ڌي	گَي گَي رَا سَا
جِتِ	چِڪَڻَ جي	چَپيٽَ،	اُتِ، ساهَڙَ!	سِيرَ	لنگهاءِ تون.

(10)

گي مي ڌي	ڌي رَا	ني رَا گَي	رَا رَا ڌي	رَا ڌي مي	ڌي مي مي ڌي
دَهشَتَ	دَمَّ	دَرياهَ	۾، جِتِ	تِکيون	تَنواريون،
ڌي ني رَا	ني ڌي	رَا ني رَا	ني	گَي گَي رَا	ني گَي رَا
منهنجون	مانَ	ميهارَ	کي،	پَهچنِ	پُڪارُون،
رَا ني	ڌي ني مي	ڌي مي ڌي	رَا ڌي ڌي رَا	ني رَا گَي	رَا سَا
لُہُ،	ساهَڙَ!	سَنڀارون،	ته لَهرِنِ	لوڏي نه	مَران.

(11)

گي مي ڌي	مي ڌي مي ڌي	ڌي	رَا ني	رَا رَا	رَا گَي مي ڌي
دَهشَتَ	دَمَّ دَرياهَ	۾،	جِتِ	جايوُن	جانارَنِ،
ڌي ني	رَا ني	رَا گَي	ڌي	رَا ني رَا	ني رَا گَي رَا
نَڪو	سَنڌو	سِيرَ	جو،	مَپُ نه	مَلاحَنِ،
مي ڌي ني	ني ڌي رَا	ني	رَا ني	ڌي رَا	ني رَا ني
دَرَندا	دَرياهَ	۾،	واڪا	ڪيو	وَرَنِ،
ڌي ني	رَا گَي	رَامَي گَي	گَي رَا ني	مي ڌي	ني رَا ني
سَڄا	ٻيڙا	ٻارِ ۾،	هَليا	هيٺ	وَڃَنِ،
گي مي ڌي	مي ڌي	مي ڌي مي	ڌي رَا ني	رَا رَا	مي ڌي
پُرزو	پيدا	نه ٿِـئي،	تَختو	مَنجھان	تَنِ،
رَا ني	ڌي ني مي	ڌي مي ڌي گي	مي ڌي	رَا گَي	گَي رَا گَي
ڪو جو	قَهرُ	ڪُنَنِ ۾،	ويا	ڪِينَ	وَرَنِ،
رَا ني	ڌي ني مي ڌي	ڌي مي ڌي	مي ڌي	رَا گَي رَا	سَا
اُتي	اَڻتارُنِ،	ساهَڙَ!	سِيرَ	لَنگھاءِ	تُون.

(12)

گي مي ڌي ڌي	را ني رَا	ني رَا گي رَا	رَا ڌي	رَا ڌي مي	ڌي مي مي ڌي
دَرَ هَڙَ	ڌَنسَ	دَرياهَ ۾،	جِتِ	لَهريُون	ڪَنِ لوڙا،
ڌي ني	رَا ني	رَا ني گَي گَي	رَا گَي	گَي رَا ني	گَي رَا
سَئين	اَچي	سمُونڊَ ۾،	ٿِيا	سِيڻايا	سوڙا،
رَا ني ڌي	ني مي	ڌي مي	ڌي رَا ڌي ڌي رَا	ني رَا گَي	گَي رَا سَا
جي تارُو	هُئا	توڙا،	تن هَرٻو	ڀانيو	هيڪڙو.

وائي

آستائي: سَچا ساهَڙَ! مونکي تون، اي وَنهِيان واهَرَ! مونکي تون.

سنچائي: اي! نيئي اَولِ پِريان جي پارَ ڏي.

انترو (1) ڪُنَ جي ڪارونڀارَ جا، وو! سي آئون ڀانئِيان ڀون.

انترو (2) سَندو جيئِڻَ آسرو، وو! مَنان لاٿو مون.

گي

مي ڌا

مي

گي

مي

گي

مي

گي

ماڌي

مي گي

مي

سَ

چا

سا

هُڙ

مون

کي

تون

اي

وَنهه

يان

وا

هُر

مون

کي

تون

سا

ني ڌي

مي ڌي

گي

ني

ڌي مي

گي مي

را

گي

مي ڌي

مي گي

مي ڌي

مي گي

مي

اي

ني

ئِي

اَ

وَل

پَر

يان

جي

پار

ڏي

انترو (1) ڪُنَ جي ڪارونڀارَ جا، وو! سي آئون ڀانئِيان ڀون.

مي گي

گي

ڌي

مي

سَا

ني

رَا رَا

سَا

گي

مي

ماڌي

مي گي

مي

ڪُن

جي

ڪا

رُون

ڀا

رَ جا

وو

سي

ئون

ڀانئـ

يان

ڀُون

گي

مي ڌي

مي گي

چا

سا

هُڙَ

انترو (2) سَندو جيئِڻَ آسرو، وو! مَنان لاٿو مون.

1	2	3	4	5	6	7	8	9	10	11	12	13	14	15	16
X	-	-	-	2	-	-	-	0	-	-	-	3	-	-	-
مي گي	گي	ڌي	مي	سا	ني	را	سَا	گي	گي	مي	مي	ماڌي	مي گي	مي	مي
سَن	دو	جي	ئڻ	آ	س	رو	وو	مَ	-	نان	-	لا	ٿو	مُون	-
گي	گي	مي ڌي	مي گي
س	چا	سا	هُڙَ

لطيفيات

شاهه جو راڳ (جلد پهريون)

اُستاد امير علي خان

فنونُ لطيفَ ۾ موسيقيءَ جو برتر درجو مڃيو ويو آهي. اِنهيءَ ڪري به ته ادب ۽ مصوري ماڻهن سان هيڪل، پر موسيقي ساڻن اجتماعي مخاطب ٿئي ٿي. انگريزيءَ ۾ فنَ لطيفَ جي اِنهن ٽن قسمن- ادبَ، مصوريءَ ۽ موسيقيءَ کي ’Three Arts‘ يعني ’ٽي (لطيف) فَنَ‘ ٿو سڏجي. رقص، ڊراما...

داستان ٻيو

شاهه جو راڳ (جلد پهريون)

ھن ڪِتاب ۾