Video

داستان ٻيو

(1)

رَي سَا رَي	ني ڌي نا	ڌي سا	ري پا	ما گي	ما
ناسِيندي	نِگاهَ،	پهرين	ڪج	پِرِينِ	ڏي؛
سَا ني ڌي	پا ڌي پا	مي	پا ري سا	ري ري	ما گي
اَحوالَ	عاجزن	جا،	آکِــــجِ	لَڳِ	اللهَ؛
پا سَا	پا ڌي ما پا	پا ما	گي ما سا	ري ني سا	ما گي ما
روزُ	نِهارينِ	راهَ،	اَکـيُون	اَوهانجي	آسِري.

(2)

رَي سَا رَي	ني ڌي نا	ڌي سا	ري پا	ما گي	ما
ناسِيندي	نَــظـرُ،	پهرين	ڪج	پِرِينِ	ڏي؛
سا ني ڌي	پا ڌي پا	مي پا ري	سا	ري ري ما	پا ما گي
قَــمَـــرَ!	ڪَهيجِ	قَريبَ	کي،	نِستُ ۽	نِــٻَـــرُ،
پا	سَا پا	ڌي ما پا پا	ما گي ما	سا ري ني	ري ما گي ما
ٻي	ڀيڻي	ناهم ڀَرُ،	اَکِيُون	اوهانجي	آســــري.

(3)

رَي سَا رَي	ني ڌي نا	ڌي سا	ري پا	ما گي	ما
ناسِيندي	نِرتِ،	پهرين	ڪج	پِرِينِ	ڏي؛
سَا ني ڌي	پا ڌي پا	مي پا ري	سا	ري ري ما پا	ما گي
قَمَرَ!	ڪَهجِ	قَريبَ	کي،	ساري ساڻُ	سُرتِ،
پا سَا	پا ڌي ما	پا پا ما	مَا سَا رَي	ني رَي مَا	مَا گَي مَا
ٻيو	ڀروسو	نه ڀِتِ،	اَکِيُون	اوهانجي	آسري.

(4)

رَي سَا رَي	ني ڌي نا	ڌي سَا	ري پا	ما گي	ما
ناسِيندي	نِـــهارَ،	پهرين	ڪج	پِرِينِ	ڏي؛
سَا ني	ڌي	پا ڌي پا	مي پا ري	سا ري ري ما پا	ري پا ما
آئون	جي	ڏِيَنءِ	سَنيها،	چــئـج چَنڊَ!	اَپارَ،
پا سَا پا	ڌي سَا	پا پا ما	مَا سَا رَي	نَي رَي مَا	مَا گَي مَا
ساجَنَ!	سَڀَ	ڄَمارَ،	اَکيون	اوهانجي	آسري.

(5)

رَي سَا	رَي ني	ڌي نا ڌي	سا ري پا	ما	گي ما ما
چَڱا	چَنڊَ!	چَئيجِ،	سَنِيها	کي	سَڄَڻين؛
سَا ني	ڌي پا ڌي	پا مي پا	ري سا ري ري	ما	ري پا ما
مَٿان	اَڱڻ	اُڀرِي،	پِــــريُــــنِ	جي	پَئيجِ؛
پا سَا	پا ڌي ما پا	پا ما	سا ري	پا ما گي
جِھيڻو	ڳالھائيجِ،	پيرين	وجِھي	هَٿڙا.

(6)

رَي سَا	رَي ني ڌي نا	ڌي سا ري	پا ما	گي ما	سا ري پا گي ما
آئون	جي ڏينءَ	سَنيها،	سي تون	چنڊَ!	پليءَ ٻَنڌُ،
سَاني	ڌي پا	ڌي پا مي پا	رَي سَا	رَي پا ما	ري ما
چئج	حالُ	حبيبَ کي،	نيئي	نوڙائي	ڪَنڌُ،
پا	سَا پا ڌي	ما پا	پا ما سا	سا ري پا	ما گي ما
تو	تيڏانهن	پنڌُ،	جيڏانهن	عالمَ	آسرو.

(7)

رَي رَي سَا	سَا پا	ڌي ڌي	پا ما	سَا رَي گَي	رَي پَا مَا
اُڀِرُ	چَنڊَ!	پَسُ	پِرِين،	تو اوڏا،	مُون ڏُورِ؛
رَي سَا رَي	ني ڌي	نا ڌي سا	ري پا	ما گي	ما سا ري
سَڄَڻَ	سُتا	وِلَھ ۾،	چوٽا	ڀَري	ڪَپُورِ؛
پَا سَا	پا ڌي ما	پا پا ما	سا سا ري	پا ما	ري پا ما
پيرين	آئُون نه	پُڄڻِي،	ٻاٻُل	ڏِئي	نه ٻُور؛
سَا ني ڌي	پا ڌي	پا مي پا	رَي سَا	ري ما ري	پا ما گي
جنهن تي	چڙهِي	اَسُورِ،	سَنجھي	سَڄَڻَ	سِيٽيان.

(8)

سَا ني	ڌي پا ڌي پا	مي پا	رَي سَا مَا رَي	مَا سَا	مَا رَي
آئون	اُڪنڊيائي	مران!	پرين ڀلا،	پَرَ	ڏُور،
پا سَا پا	ڌي ما پا	پا ما	گي ما	سا ري پا	ما نا ڌي
ٻاٻَلُ	ڏئي نه	ٻُور،	پنڌَ	نه جوڳي	پِيَڙي.

(9)

رَي سَا	رَي ني ڌي	نا ڌي ني	سا ري گي	ري پا ما
ڌَڻِي!	ڪَرِيندين	ڪَڏهِين،	حياتِيءَ	هيڪاندِ؟
سَا ني ڌي	پا ڌي پا مي	پا	ري	سا ري ما	پا ما
مَنَ ۾	مُشتاقَنِ	جي،	ڪِي	رنجائي	راندِ؛
پا سَا	پا ڌي ما پا	پا ما	سا ري	گي سا ري	پا ما
پِرِين	ڏيساندَرَ	پاندِ،	ڳُجُھ	ڳَرهِيان	ڪن سين؟

(10)

رَي سَا رَي	رَي ني ڌي	نا ڌي ني	سا ري	گي ري پا	گي ما
هِنئَڙي	سَڄَڻَ	سارِيا،	ڪِٿي	هُوندَمِ	هيرَ؟
سَا ني	ڌي پا ڌي	پا مي پا	رَي سَا	سا ري ما	پا ما
اَچِي	لالَنَ!	نه ڏِئين،	مَٿي	پَلَنگَن	پيرَ؟
پا	سَا پا ڌي ما	پا پا	ما سا	گي سا ري	پا ما
ٿِي	ورُونهڻ	ويرَ،	ڳُجُھ	ڳَرَهِيان	ڪن سين؟

(11)

رَي سَا رَي رَي	ني ڌي نا	ڌي ني سَا	ري گي	پا گي ما
وَڏڦُڙو	۽ واءُ،	ڪَرَهي	کاڏو	کوڙيو،
سَا ني	ڌي پا	ڌي پا مي پا	ري سا سا ري	ما	پا ما گي
کوءِ!	ٻَنِ!	پَلاڻِيان!	اولاڻِيو	نه	اُٿيِي.

(12)

رَي سَا رَي ني	ڌي نا	ڌي ني سَا ري	گي	ما ري پا
پَلاڻيان،	پيو!	اولاڻِيو	نه	اُٿِيي!
سَا ني ڌي	پا ڌي	پا مي	پا ري	سا سا ري	ما پا ما
جيڏانهن	وَڳُ	ويو،	اُڀو	ترسي	اوڏهِين.

(13)

رَي سَا رَي	رَي	ني ڌي نا	ڌي ني	سا ري گي	پا گي ما
ڪَرَهو	نه	ڪيڪانُ،	پيرين	آئُون نه	پُڄڻِي؛
سَا ني	ڌي پا	ڌي پا مي	پا ري	سَا سَا رَي	مَا گَي
جو مون	راتِ	رَساڻي،	نيئِي	ساجَنَ	ساڻُ؛
پا سَا	پا ڌي ما	پا پا	ما سا	گي سا	سا ري پا ما
مُون نه	وَهِيڻو	پاڻُ،	ويٺِي	نيڻَ	نِچوئِيان.

(14)

رَي سَا رَي	ني ڌي نا	ڌي ني	سا ري	گي ما	سا ري پا ما
ڪَرَها!	ڪَسَرَ	ڇَڏِ،	وِکون	وجهه	وڌنديون،
سَا ني ڌي	پا ڌي پا مي	پا	ري سا	سا ري	ما گي
هيڪَرَ	حبيبن	سان،	مون کي	نيئي	گڏ،
پا سَا پا	ڌي ما پا	پا ما	سا گي	سا سا ري پا	ما
مَڇَڻ	پونئي	هَڏِ،	آهُون	اُڪَنڊِينِ	جُون.

(15)

رَي رَي سَا	سا پا ڌي	ڌي پا	ما سا	ري گي ري	پا ما
ڪَرَها!	ڪَسَرَ	ڇَڏِ،	وِکَ	وَڌَندِي	پاءِ؛
رَي سَا ني	ني ڌي نا	ڌي سا ري	پا ما	گي ما سا	پا ما
منهنجو	هلڻ	اُتَهِين،	جِتي	جانِبَ	جاءِ؛
پا سَا	پا ڌي ما	پا پا ما	سا سا ري پا	ما ري	پا ما
توکي	چَندَنُ	چارِيان،	ٻيو وَڳُ،	لاڻِي	کاءِ؛
سَا ني	ڌي پا ڌي پا ڌي	پا مي	پا ري سا	ري ما ري پا	ما گي
اِئين	اُٺَ! اُٺاءِ،	جِيئن	هوندِيءَ	رات هُتِ	مِڙُون.

(16)

رَي سَا رَي	ني ڌي	نا ڌي ني	سا ري	گي ما	سا ري پا ما
ڪَسَرَ	ڇڏ	ڪَنواٽَ!	وِکُون	وِجُھ	وَڌَندِيُون؛
سَا ني	ڌي پا ڌي پا	مي	پا ري	سا سا ري	ما گي
سَنئِين	سُپيرِيُنِ	جِي،	وِنگِي	ڀانءِ مَ	واٽَ؛
پا سَا پا ڌي	ما	پا پا	ما سا گي سا	سا ري پا ما	ما گي
ڇَڏ جھورِي،	ڏي	جھاٽَ،	ته هوندِيءَ	رات هُتِ	مِڙُون.

(17)

رَي سَا رَي	ني ڌي	نا ڌي ني	سا ري گي	ما	ري پا ما
ڪَرَها!	ڪُرُ	سڃاڻُ،	پِيَڪو	۽	پانهنجو،
سَا ني ڌي	پا ڌي	پا مي پا	رَي سَا سَا	رَي مَا گَي
اَصــــلِ	آهي	اوهانجو،	ناليرو	نِڌاڻُ،
پا سَا پا	ڌي ما	پا پا	ما	سا گي	سا ري پا ما ما گي
ڪَرَها!	اَسان	ساڻُ،	ڪي	چانگا!	ڪج چڱائيون.

(18)

رَي سَا	رَي ني ڌي	نا ڌي ني سا	ري گي	ما گي سا ري	پا ما
آڻي	ٻَڌُمِ	وَڻَ جاءِ،	مانَ	مُکريُون	چَري؛
سَا ني	ڌي پا	مي پا رَي	سا سا ري	پا ما	ما گي
ڪُڌا	تُورو	ڪَرَهو،	لِڪيو	لاڻِي	کاءِ؛
پا سَا پا ڌي	ما پا	پا ما	ما گي	سا سا ري	پا ما گي ما
اِنَ مَئي	سندي،	ماءِ!	مُون کي	ڳالهڙين	ڳوڙها ڪيو.

(19)

رَي سَا	رَي ني	ڌي نا	ڌي ني	سا ري گي	ري پا ما
مَيا!	مَڃُ	مِنٿَ،	اَڄ	منهنجي	ڪَرَها!
سَا ني ڌي	پامي	پا رَي سَا	سَا رَي	ما گي ما	پا گي
جھاڳِيندي	جَرَ	پَٽـيُون،	مَتان	ڪَرِئين	ڪَٿَ؛
پاسَا پا ڌي	ما	پا پا	ما ما	گي سا	ري پا ما
سُپيرِيان	جي	سَٿَ،	مُون کي	نيئِي	ميڙِئين.

(20)

رَي سَا رَي ني	رَي ني ڌي	نا	ڌي ني سَا رَي	گي ما سا ري	پا ما
ڳَلِ ڳانا	ياقُوتَ	جا،	مــوتِــيُنِ	ڳُـتـيَس	مالَ؛
سَا ني ڌي	پا	مي پا ڌي	سَا سَا	ري پا گي	پا گي
ڪَدِيفي	جِي	ڪَرَها!	هيدِي	پايَنءِ	حالَ؛
پا سَا پا	ڌي ما پا پا	ما ما	گَي سَا	رَي گَي	سَا رَي پَا مَا
چَندَنُ	چارِيَنءِ	جالَ،	جي مُون	رات	رَساڻِئين.

(21)

رَي سَا	رَي ني	رَي ني ڌي نا	ڌي ني	سَا رَي	ري پا ما
ڳَلِ	ڳانا	ياقوت جا،	موٽي	مَنجهه	مَهارَ،
سَا ني	ڌي پا مي	پا رَي سَا	سَا رَي ما	ما گي	ما پا گي
چانگا!	چَندَنُ	چارينءِ،	اَٺَئي	پَهرَ	اَپارَ،
پا سَا پا	ڌي	ما پا پا	ما ما	گي سا	سا ري پا ما
سَنديءَ	پِي	پَچارَ،	جي مون	رات	رَساڻِئين.

(22)

رَي سَا	رَي ني رَي ني	ڌي نا	ڌي ني	سَا رَي	پا ما
مَيا!	تو مَهارَ،	سڄِي	پايان	سونَ	جِي؛
سَا ني ڌي پا	مي پا رَي	سَا سَا رَي	مَا مَا	ما گي ما	پا گي
چارِيَنءِ	چَندَنَ	چوٽِيُون،	نايو	ميندِيءَ	ڏارَ؛
پا سَا پا	ڌي	ما پا پا	ما ما	گي سا	سا ري پا ما
سَندِي	پِيَ	پَچارَ،	جي مُون	رات	رَساڻِئين.

(23)

رَي سَا	رَي ني رَي	ني ڌي	نا	ڌي ني سَا	پا ما
اُٺُ	نه وڃي	وَڳَ	سين،	چَري نه	لاڻو،
سا ني	ڌي	پا مي پا رَي	ما گي	ما	پا گي
مَيي	کي	مَجازَ جو،	ٿوهي	۾	ٿاڻو،
پا سَا پا	ڌي ما	پا پا ما	ما گي	سا	ري پا ما
ڀَٽاري	ڀاڻو،	مرندي	سِينئن	نه	مَٽيو.

(24)

رَي سَا رَي	ني رَي	ني ڌي	نا	ڌي ني رَي	پا ما
اُٺُ نه	وڃي	وَڳَ	سين،	چَري نه	چانگو؛
سَا ني ڌي پا	مي پا رَي	سا سا ري	ما ما گي ما	پا گي
لَڳيسِ	نائُڪَ	نِينهَن جِي،	نِهوڙِيو	نانگو؛
پا سَا	پا ڌي	ما پا	پا ما	ما گي سا ري	سا
ڇَڏي	سِرَ	سانگو،	رڙهي	رَندِ پِرين	جي.

(25)

رَي سَا	رَي ني رَي	ني ڌي	نا ڌي ني رَي	ري گي	پا ما
وِهي	مَنجھــهِين	وَڳَ،	کَٿُورِيءَ	ڏارَ	چَري؛
سَا ني	ڌي پا مي	پا رَي سَا	سَا رَي ما	ما گي ما	پا گي
ماءِ!	منهنجي	ڪَرَهي،	پَـــــڌَرِ	پَڳَ نه	لَڳ؛
پا سَا	پا ڌي ما پا	پا ما	ما گي	سا ري پا	گي ما
جَڳَ	سين جهڙو	جَڳَ،	هِنئين	سين هُتِ	چَري.

(26)

رَي سَا رَي	ني رَي	ني ڌي نا	ڌي ني رَي ري ري	گي ما	پا ما
ڀُور نه	چَري	نه ٻُورُ،	ڇڏيو ٽُورُ،	ٽَڪون	ڪري،
سَا ني	ڌي پا	مي پا رَي	سَا سَا رَي	ما گي	ما پا گي
مؤنين	هڻي	موٽيو،	ڪَرَهو	رات	ڪَپُورُ،
پا سَا	پا ڌي	ما پا پا ما	ما گي سا	ري پا	گي ما
مَيو	ٿيو	مَعمُورُ،	چَندَنُ	چَکي	آئيو.

(27)

رَي سَا رَي	ني رَي ني	ڌي نا	ڌي ني رَي	ري گي	ما گي ما
اَڄ نه	اَڳينءَ	ڍارَ،	ڪَرَهو	جيئن	ڪالھ هو؛
سَا ني ڌي	پا مي پا	رَي سَا	سا ري ما	پا ما گي
اَڱَڻَ	آيو نه	ڪري،	پاهوڙي	پَچارَ؛
پا سَا پا	ڌي ما	پا پا ما	ما گي سا	ري پا ما	گي ما سا
جيڪُسِ	مَنجھ	قَطار،	ڪا وَلِ	چِنائين	وِهُ جي.

(28)

ري ري	سا سا پا	ڌي ڌي	پا ما	سا ري سا	ما
مَيي	ماڪائِي،	وِڌو	واتُ	وَليُن	کي؛
ري سا ني	ڌي	نا ڌي	سا ري پا ما گي	ما سا ري	پا ما
خَبَر	ٿِي	کيٽَ	ڌَڻيُنِ کي،	وِڏُوڙا	واهِي؛
پا سا پا	ڌي ما پا	پا ما	سا سا ري پا	ما	پا گي
ڪَرَهي	ڪاڪَتَ	ڇڏِي،	وَريسِ	نه	وائِي؛
سَا ني	ڌي پا ڌي پا	مي پا	سا ري پا	ما ري سا
چانگي	چَرِيائِي،	ويئِي	ويچاري	وِسرِي.

(29)

سَا ني ڌي	پا ڌي	پا ڌي	پا مي	پا ري	سا ري
مِٺيون	لهي	مُهان،	جي تو،	چانگا!	چِنيون،
پا سَا پا ڌي	ما پا پا ما	گي ما	سا	پا ني ڌي سَا
وَٺَڙِيُون	وِهَ ساءِ،	اَڃا	تو	مَهنديون.

(30)

رَي سَا	رَي ني	رَي ني ڌي	نا ڌي	ني رَي گَي	مَا گَي مَا
وَٽي	سيٽَ	سُوَٽَ،	پاءِ	پنهنجي	ڪَرَهي؛
سَا ني ڌي	پا مي	پا ري سا سا	ري گي ما پا	سا ري	پا ما
وَليُون	واسَ	وَرنيُون،	پَهرِيُون	مَٿي	پَٽَ؛
پا سَا	پا ڌي	ما پا	پا ما ما گي	سا ري پا	مَا گَي مَا سَا
چانگي	چَکي	چَٽَ،	ته پوءِ نه	رَهَندو	پَـئِدَ ري.

(31)

رَي	سَا	رَي ني ڌي	نا ڌي	سَا رَي	ما گي ما
ڪي	جو	ڪيڏانهِين،	چانگو	چَکي	آئـيو،
پا سا پا	پا ڌي ما	پا پا	ما گي ما	ري پا ما
تاڻِيو	تيڏانهِين،	نيٽَ	ڇِنايو	نِڪري.

(32)

رَي سَا رَي	ني	رَي ني	ڌي نا ڌي	ني رَي گَي	ما گي پا ما
ڪَرَهي	کي	ڪَئِين،	وِڌَمَ	پَـــئـــــدَ	پَلَــڻَ جا؛
سَا ني	ڌي پا مي	پا رَي سَا	سا ري گا	ما پا	ما گي
ليڙو	لاڻِيءَ	کي چَري،	نِــيَــــرَ	ساڻ	نَـئِين؛
پا سَا	پا ڌي	ما پا پا	مَا مَا گَي	سَا رَي	گَي سَا
چانگي	سَندي	چِتَ ۾،	صاحبَ!	وِجُھ	سَئِين؛
رَي سَا ني ڌي ڌي	نا ڌي	سا ري پا	ما گي	ري پا ما	گي ما
اوباهيوس	اَئِين!	لُطفَ	ساڻُ	لَطِيفُ	چئي.

(33)

رَي سَا رَي	ني ڌي	نا ڌي	سَا سا ري	پا گي	ما گي
ڪَرَها	توکي	ڪامَ،	مون سچو	پَسي	سَڃي،
پا سا	پا ڌي ما	ما پا	پا ما گي	ما سا ري	پا ما
مانَ	پروڙي	مامَ،	ساڱاهي	سَنئينءَ	وَهِين.

(34)

رَي سَا رَي ني	ڌي نا	ڌي سَا	سا ري	پا گي	ما گي ما
کَنڀاتِڙي	تَڙِ	وري،	اُڀي	تَڙِ	واجهاءِ،
پا سَا	پا ڌي ما	ما پا	پا ما گي ما	سا ري سا
مانَ	اَچِهُون	ڪاءِ،	سُواڌائي	سڄڻين.

(35)

رَي رَي	سَا سَا	پا ڌي ڌي پا	ما سا	ري پا	ما گي ما گي
چانگي	چَئِي	چُڪياسِ،	مَٿان	اَڪَ	نه اُلَهي!
رَي سَا	ني ڌي نا ڌي	سَا رَي پا ما	گي ما سا	ري پا	ما گي پا ما
جنهن	وَلِ گھڻا	وِهاٽيا،	اُنَ سين	آرِ	لَڳياسِ؛
پا سَا پا	ڌي ما پا	پا ما	سا سا	ري پا	ما پا گي
چوڌارِي	چَندنَ	وَڻَ،	پَچِي	پُوڄَ	پِياسِ؛
سَا ني ڌي	پا ڌي	پا مي پا	سا ري	گي ما پا سَا	ري پا ما
رُئاري	رَتُ	ڪَياسِ،	هِنَ	ڪُڌاتُوري	ڪَرَهي.

(36)

رَي سَا	ڌي نا ڌي سَا	رَي پا ما	گي	ري پا	گي ما
اُٿي	اَڙائِينس،	ڇڏيو	ته	ڇيڪَ	ٿِيو؛
سَا ني ڌي	پا مي پا	ري سا	سا ري گي	ري پا ما
کارايان،	کِـڙِيو	وڃي،	پَلاڻي	پائِينسِ؛
پا سَا پا	ڌي ما	پا پا ما	ما گي	سا ري پا	ما گي ما سا
ڏانوَڻِ	تنهن	ڏائِينسِ،	جِئن	چَري ۽	چِنگھي ڀُڻو.

(37)

رَي سَا رَي	ني ڌي نا	ڌي ني	رَي ني رَي	ما گي	ما
دُو دَستِي،	دُو پيرَ،	سِيني	سَنگَھرَ	رُڪَ	جِي؛
سَا ني	پا مي پا	ري سا سا	ري گي	سا ري	ما گي
ماءِ!	مُنهنجي	ڪَرَهي،	تازي	ڦُلَنِ	هيرَ؛
پا سَا	پا ڌي ما	پا پا	ما ما گي	سا ري	پا ما گي ما ري سا
تنهن	ڪامَڻَ	ڪَندِي	ڪيرَ؟ جو	مُونهِين	وَٽِ مَسَ رَهي!

(38)

رَي سَا	رَي ني ڌي	نا ڌي ني	رَي ني	ما گي ما سا	سا ري ما
ڪِنين	ڪامَڻَ	ڪَياءِ؟	ڪِيئَن	ڀَنڀولِئين؟	ڪَرَها!
سَا ني پا	مي پا	رَي سَا سَا	ري گي سا	سا ري	پا ما گي
اَکِيُن	مَٿي	اَکيا،	پِڙَ ۾	پيرَ	گٺاءِ!
پا سَا	پا ڌي ما پا پا ما	ما گي	سَا رَي	گَي مَا	رَي سَا
وَڳَ	ڪِ وِسرِياءِ؟	ٻَڌو	جِئَن	گھاڻي	وَهِين.

(39)

رَي سَا	رَي ني ڌي نا ڌي		سَا	ري	گي ما سا	ري پا ما
نَوَ	نِــــــيَرَ پائي،		جان	مون	هِنئڙو	جهليو،
پا سَا		پا پا ڌي	ما پا پا	ما گي	ما گي	ري
وِيڙو		ڇِنائي،	پوئينءَ	رات	پِرينِ	ڏي.

(40)

رَي سَا رَي ني ڌي	نا ڌي	سا ري گي ما	سا ري پا	ما گي	پا گي ما
نَوَ نِـــيَــرَ،	ڏَهَه	ڏاوَڻِيون،	پَندرِهَه	پئد	پِياسِ،
پا سَا پا	پا ڌي ما	پا پا ما گي ما	پا ڌي ني	سَا رَي گَي	رَي مَا گَي
جڏهن	سڄڻَ	ياد پِياس،	ڇِرِڪَ	ڇِنائين	هيڪڙي.

(41)

رَي سَا	رَي ني رَي ني ڌي	نا ڌي ني	رَي	گي ما	پا ما
کائي	نه کَـٽَـڻهارَ،	چَندَنَ	جا	چُوپا	ڪري؛
سَا ني ڌي	پا مي	پا ري سا	سا ري گي	ما پا	ري ما گي
اَگَـــــــرَ	اوڏو	نه وَڃي،	سِرکَنڊَ	لَهي	نه سارَ؛
پا سَا پا	پا	ڌي ما پا	پا ما	ما گي سَا	رَي سَا
لاڻِيءَ	جي	لَغارَ،	مَيو	مَتارو	ڪيو.

(42)

رَي سَا	رَي ني رَي ني	ڌي نا	ڌي ني	رَي گَي	ما پا ما
چانگا!	چَندَنُ نه	چَرِين،	مَيا!	پِئَين	نه موڪَ؛
سَا ني ڌي	پا مي	پا رَي سَا	سا ري گي	ما گي سا	ما گي
اَگَـــــــرَ	اوڏو	نه وَڃِين،	ٿُڪيو	ڇَڏِئين	ٿوڪَ؛
پا سَا	پا پا	ڌي ما	پا پا ما ما	گي سا ري	گي ري سا
لاڻِي	وِچان	لوڪَ،	تو ڪَهڙي	اَکــــــرِ	آئُڙِي؟

(43)

رَي سَا	رَي ني ڌي	نا ڌي سَا	ري گي ما	سا ري	پا ما
جِئان	ڪوڙِ ٻه	ڪاٺيُون،	پَنجين	لَکين	پاءُ؛
پا سَا	پا ڌي	ما پا پا	ما گي ما	ڌي ني	رَي سَا
مَيو	تنهن	ماڳاءُ،	ڏِيهاڻي	ڏارَ	چَري.

(44)

رَي سَا	رَي ني رَي	ني ڌي نا	ڌي ني	ري گي	پا ما
جِئان	ڪوڙِ ٻه	ڪاٺيُون،	پَنجين	لَکين	پَنُ،
سَا ني	ڌي پا	مي پا ري	سا	سا ري	ما گي
تِئان	ڇاڻي	ڇُڳِيُون،	ميي	رَتـو	مَنُ،
پا سَا	پا پا	ڌي پا	پا ما	ما گي سا	پا ما گي ما
تنهن	وَلِ	سَندو	پَنُ،	ڪوماڻو	ڪوڙين لَهي.

(45)

رَي سَا	رَي ني ڌي	نا ڌي سَا	ري گي	ما سا	پا ما
جِئان	ڪوڙِ ٻه	ڪاٺيُون،	پَنجين	لَکين	پِڪَ،
پا سَا	پا ڌي	ما پا	پا ما	ڌي ني	رَي سَا
تِئان	ڏيئي	تِڪَ،	مَيو	متارو	ٿيو.

(46)

رَي سَا	رَي ني ڌي	نا ڌي سَا	ري گي	ما سا	ري پا ما
لَکِ	لاکِيڻو	ڪَرَهو،	ڪوڙين	ڏيئي	ڳڌومِ،
پا سَا	پا ڌي	ما پا پا	ما گي	ما ڌي ني	ني رَي سَا
اَکين	سُونهن	ٿيومِ،	مُلهه	مهانگو	مَ چئو.

(47)

رَي سَا	رَي ني رَي	ني ڌي نا	ڌي ني	ري گي	پا ما
لَکِ	لاکِيڻو	ڪَرَهو،	ڪوڙين	ڏيئي	ڇوڙِ،
سَا ني	ڌي پا	مي پا ري	سا سا	ري گي	پا ما گي ما
اِها	سَٽِ	ســــيدُ	چئي،	جنهين	تنهين جوڙِ،
پا سَا پا	پا ڌي پا	پا ما	مَا گَي رَي سَا رَي	پا ما گي ما	ري سا
ترتُ	رساڻي	توڙِ،	جُه پَـلاڻــيو	ته پِرِينءَ	مِڙي.

(48)

رَي سَا	رَي ني رَي	ني ڌي نا	ڌي ني	ري گي	پا ما
لَکِ	لاکِيڻو	ڪَرَهو،	ڪوڙين	ڏيئي	ڪاهِ؛
سَا ني ڌي پا	مي پا رَي َسا	سَا رَي	گي پا	ما	گي ما
ايلاچيون	آهُرَ ۾،	پُوڄَ	مَيي	کي	پاءِ؛
پا سَا پا	پا ڌي	پا پا	ما گي ري سا ري	پا ما گي ما	ري سا
ڪَٿ نه	ڪَندو	ڪاءِ،	جُه پَــلاڻـيو	ته پِرِينءَ	مِڙي.

وائي 1

آستائي: آهِينم ڳالهڙيُون، ماءِ!

سنچائي: مرادُون پِرينءَ سين.

انترو (1) جي مان پييون پِرينءَ ري، کوءِ! سي راتَڙيُون.

انترو (2) جي مان اوريُون پِرينءَ سين، وَرُسي راتَڙِيُون.

انترو (3) پَسَڻَ ڪارڻِ پِرينءَ جي، پاتيم جهاتَڙيُون.

انترو (4) آڌيءَ، عبدُاللطيفُ چئي، ڪُهَنِ ڪاتَڙيُون.

گي

ري

سا

ري

گي

ري

گي

ري

سا

ري

سا

آهه

نِم

ڳا

لهه

يُون

ماءِ

مُ

را

دون

پِر

ينءَ

سين

انترو (1) جي مان پييون پِرينءَ ري، کوءِ! سي راتَڙيُون،

ما

پا

ني

سا

ني

سا

ني

ڌي

پاڌي

ما

مي

گا

جي

مان

پِي

يُون

پِ

رين

ري

کو

ءِ

سي

راتڙ

يُون

گي

ري

ماءِ

مُ

را

دون

انترو (2) جي مان اوريُون پِرينءَ سين، وَرُسي راتَڙِيُون،

ما

پا

ني

سا

ني

سا

ني

ڌي

پاڌي

ما

مي

گا

جي

مان

او

ريون

رين

سين

وَ

رَ

سي

راتڙ

يُون

گي

ري

ماءِ

مُ

را

دون

انترو (3) پَسَڻَ ڪارڻِ پِرينءَ جي، پاتيم جهاتَڙيُون،

ما

پا

ني

سا

ني

سا

ني

ڌي

پاڌي

ما

مي

گا

سَڻ

ڪا

رَڻِ

پِ

ريَن

جي

پا

تِ

مِ

جهاتڙ

يُون

گي

ري

ماءِ

مُ

را

دون

انترو (4) آڌيءَ، عبدُاللطيفُ چئي، ڪُهَنِ ڪاتَڙيُون.

ڌن

ڌا

ڌن

ڌا

تن

تا

تٽڪٽ

ڌنا

تٽڪٽ

ڌنا

ما

پا

ني

سا

ني

سا

ني

ڌي

پاڌي

ما

مي

گا

ڌي

عب

دال

طِي

فُ

چئي

ڪُ

ههَ

نِ

ڪاتڙ

يُون

گي

ري

سا

ري

سا

ماءِ

مُ

را

دون

پِ

رين

سين

وائي 2

آستائي: سَڌين سيڻَ نه هُونِ،

سنچائي: نِينهُن نِياپي نه ٿِئي؛

انترو (1) ڪارِيءَ رات رَتَ ڦڙا، جان جان نيڻَ نه رُونِ؛

انترو (2) موٽَڻ جنِين ميهڻو، پِڙَ تي سيئِي پُونِ؛

انترو (3) جِن مُسافر سُپِرِين، سي مَرُ رويو رُونِ.

پا

ڌي

ما

ماپا

سا

ڌي

ما

ماپا

ما

ري

سا

گي

ما

ڌي

سَ

ڌين

سي

ڻ نَه

هُو

نِ

نِين

هنِ نِ

يا

پي

نَ

ٿِ

ئي

پا

ڌي

ما

ماپا

سَ

ڌين

سي

ڻ نَه

انترو (1) ڪارِيءَ رات رَتَ ڦڙا، جان جان نيڻَ نه رُونِ؛

پا

ڌي

سا

ڌي

پا

ڌي

ري

سا

ڌي

ما

پا

سا

ڌي

ما

ڪا

ري

را

تِ

رَ

تَ

ڦُ

ڙا

جان

ني

نَ

رُو

نِ

پا

ڌي

ما

ماپا

سَ

ڌين

سي

ڻ نَه

انترو (2) موٽَڻ جنِين ميهڻو، پِڙَ تي سيئِي پُونِ؛

پا

ڌي

سا

ڌي

پا

ڌي

ري

سا

ڌي

ما

پا

سا

ڌي

ما

مَو

ٽڻ

جَ

نين

مِي

ههَ

ڻو

پِڙ

تي

سي

ئي

پُ

نِ

پا

ڌي

ما

ماپا

سَ

ڌين

سي

ڻ نَه

انترو (3) جِن مُسافر سُپِرِين، سي مَرُ رويو رُونِ.

سَم

تاڙي

خالي

تاڙي

پا

ڌي

سا

ڌي

پا

ڌي

ري

سا

ڌي

ما

پا

سا

ڌي

ما

جِن

مُ

سا

فر

سُ

پَ

رين

سي

مَرُ

رو

يو

رو

نِ

پا

ڌي

ما

ماپا

سا

ڌي

ما

ماپا

ما

ري

سا

گي

ما

ڌي

سَ

ڌين

سي

ڻ نَه

هُو

نِين

هنِ نِ

يا

پي

نَ

ٿِ

ئي

پا

ڌي

ما

ماپا

سَ

ڌين

سي

ڻ نَه

وائي- 3

آستائي: توڻي تَڙِئين تُون،

سنچائي: يا اَلا! تو دَرُ توءِ نه ڇڏيان.

انترو (1) مون کي سو مُشاهِدو، جي مُنهن نه ڏِئين مُون.

انترو (2) مُون ٻيا درَ گھڻا نِهاريا، آهِئين تُون ئِي تُون.

ڌن

ڌاگي

ڌن

ڌا

ڌن

ڌا

گي

ڌن

تن

تاگهي

ڌن

ڌا

ڌن

ڌاگي

ڌن

ڌا

سا

ري

سا

ري

پا

سا

ڌي

ما

پا

ڌي

سَا

رَي

گي

ما

ري

سا

تو

ڻي تَ

ئين

تون

يا

اَ

لا

تو

دَرُ

تو

ءِ

نَه

ڇَڏِ

يان

سا

ري

سا

ري

تو

ڻي تَ

ئين

انترو (1) مون کي سو مُشاهِدو، جي مُنهن نه ڏِئين مُون؛

پا

ني

ڌي

سا

ني

ري

سا

گي

ري

سا

ڌي

پا

سا

ڌي

ما

مون

کي

سو

مُ

شا

ههِ

دو

جي

مُن

هن

نه

ڏِ

ئين

مون

سا

ري

سا

ري

تو

ڻي تَ

ئين

انترو (2) مُون ٻيا درَ گھڻا نِهاريا، آهِئين تُون ئِي تُون.

پا

ني

ڌي

سا

ني

ري

سا

گي

ري

سا

ڌي

پا

سا

ڌي

ما

مون

ٻِيا

در

گهڻا

نِ

ها

رِيا

هِين

تون

ئي

تون

سا

ري

سا

ري

پا

سا

ڌي

ما

پا

ڌي

سَا

رَي

گي

ما

ري

سا

تو

ڻي

تَ

ڙين

تُون

يا

اَ

لا

تو

دَرُ

تو

ءِ

نَه

ڇَڏِ

يان

سا

ري

سا

ري

تو

ڻي تَ

ئين

لطيفيات

شاهه جو راڳ (جلد پهريون)

اُستاد امير علي خان

فنونُ لطيفَ ۾ موسيقيءَ جو برتر درجو مڃيو ويو آهي. اِنهيءَ ڪري به ته ادب ۽ مصوري ماڻهن سان هيڪل، پر موسيقي ساڻن اجتماعي مخاطب ٿئي ٿي. انگريزيءَ ۾ فنَ لطيفَ جي اِنهن ٽن قسمن- ادبَ، مصوريءَ ۽ موسيقيءَ کي ’Three Arts‘ يعني ’ٽي (لطيف) فَنَ‘ ٿو سڏجي. رقص، ڊراما...

داستان ٻيو

شاهه جو راڳ (جلد پهريون)

ھن ڪِتاب ۾