Video

داستان پهريون

(1)

گي مي ڌي مي	ڌي را را ني	را ني	را ني	ڌي مي	مي مي ڌي
وَهَ تِکَ،	واهُڙَ تِکَ،	جِت	نِينهُن،	تِکَ	نرالِي،
ڌي ني	را ني را	گي ڌي ني را	ني	گي را گي	را گي را
جِن کي	عِشقُ	عَمِيَقَ	جو،	خِلوَتَ	خِيالِي،
رَا ني ڌي	ني	مي ڌي	مي ڌي رَا	ني مي ڌي	رَا سَا
وارِئين	سي،	والِي!	هِنَئڙو	جِن هَٿِ	ڪيو.

(2)

گي مي ڌي	مي ڌي	رَا ني رَا	رَا ني	ڌي ني رَا	ني ڌي مي مي ڌي
اَنڌيءَ	وَڇون،	ڪَنڌيءَ	وَڇون،	تَنگِيان	لَهي نه تِکَ،
ڌي ني رَا	ني رَا ني رَا	گَي	ڌي ني	رَا ني رَا	گَي رَا
صورَتَ	جا ساهَڙَ	جي،	ڏِيلَ	پنهنجي	ڏِکَ،
رَا ني ڌي	ني مي	ڌي مي	ڌي رَا	رَا ني مي	ڌي رَا سَا
واهُڙُ	تنِين	وِکَ،	جن	سانڀاران	سُپِرِين.

(3)

گَي مي ڌي	مي ڌي رَا	ني رَا	رَا ني	رَا ني ڌي مي	مي ڌي
واهُڙَ	وَهَنِ	نَوان،	اَڃا	وَهُ اَڳي	ٿيو،
ڌي ني	رَا ني رَا گَي ڌي	رَا ني رَا	گَي ڌي ني رَا	ني رَا	گَي رَا
گَھرِ	ويٺيون گَھڻا	ڪريو،	سَرَتِيُون	سَڱَ	سَنوان،
ڌي ني رَا	گَي رَا مي گَي	گَي	رَا ني	ڌي	رَا ني
صُورَتَ	جا ساهَڙَ	جِي،	سا جي	ڏٺِي	آن،
رَاني ڌي	ني مي ڌي	مي	ڌي رَا	رَاني مي ڌي	رَاسَا
هُوندَ نه	پَليو	مان،	گِھڙو	سڀ گَھڙا	کـڻِي.

(4)

گي مي ڌي	مي ڌي مي	ڌي	رَاني رَا	رَا ني ڌي	ڌي مي ڌي
جيڏيون!	ڏٺِيان	جي،	صورَتَ	ساهَڙُ	ڄامَ جي،
ڌي ني رَا	ني رَا ني	رَا گَي ڌي	ڌي ني رَا	رَا گَي	رَا
سُکِ ٿي	سُتِيُون	ڪين ڪي،	ڪانڌَنِ	پاسي	ڪي،
رَا ني	ڌي	ني مي	ڌي مي	رَاني مي ڌا	رَا سَا
مُنهان	ئي	اَڳي،	گهِڙو	سڀ گهَڙا	کَڻي.

(5)

گَي مي	ڌي	مي ڌي مي	ڌي رَا ني	رَا رَا ني	ڌي مي ڌي
ڏٺي	جن	هيڪارَ،	صورَتَ	ساهَڙُ	ڄامَ جي،
ڌي ني رَا	ني رَا ني	رَ گَي ڌي	ڌي ني	رَا رَا	رَا گَي رَا
سُکِ ٿي	سُتِيون	ڪين ڪي	ڀِري	ساڻ	ڀَتارَ،
رَاني ڌي	ني مي ڌي	مي رَا	ني ڌي	ني مي	ڌي رَا سَا
گهِڙيون	گهَڙنِئان	ڌارَ،	ڪاهي	پيئون	ڪُنَ ۾.

(6)

گي مي ڌي	مي	ڌي مي	ڌي رَا ني	رَا رَا ني	ڌي مي ڌي
ساهَڙُ	مون	جئن،	سرتِيُون!	جي ڏسو	سَڀيئي،
گَي مي ڌي	ني رَا	رَا گَي	ڌي	ڌي ني رَا رَا	گَي رَا
ته سُمهو	ڪين	سُکِ	ٿي،	وَرَ پاسو	ڏيئي،
رَا ني	ڌي ني مي	ڌي مي	رَا ني	ني ڌي	رَا سَا
مُنهان	اَڳيئي،	گهِڙو	سڀَ	گهَڙا	کڻي.

(7)

گَي مي	ڌي مي	ڌي	رَا ني	رَا رَا	ڌي مي ڌي
جيڪي	ڏٺو	مان،	سو جي	ڏٺو	جيڏِئين،
رَا ني	ڌي ني مي	ڌي	مي ڌي	رَا ني مي	ني مي ڌي ني رَاسا
گهَرَ	وَرَ نِين	سان،	هوند	گهَڻِنِ	گهوري ڇڏيا.

(8)

گَي مي ڌي	مي ڌي رَا	رَا ني رَا	رَا	ني رَا ني	ڌي مي ڌي
گهڙَنِ	وارِيون	تَڙَنِ	تي،	گهِڙَنِ	گهَڻيئي،
ڌي ني رَا	ني رَا	ني رَا	گَي ڌَي ني رَا	رَا ني رَا	گَي رَا
سَڀڪا	چَئي	”آئون	سُهڻي، ليءِ	پِريان	پيئي“،
رَا ني ڌي	ني مي ڌي	مي ڌي رَا ني	مي ڌي رَا	سَا
صُباح	سَڀيئي،	پَسبِيُون	پاتارَ	۾.

(9)

گَي مي	ڌي مي ڌَي	رَا رَا ني رَا	ني رَا ني	ڌي مي ڌي	مي ڌي
ڪَنڌِيءَ	اُڀيُون	ڪيتريُون،	”ساهَڙُ	ساهَڙُ“	ڪَنِ،
ڌي ني	رَا ني	رَا ني رَا	گَي	ڌي ني رَا رَا	ني ڌي رَا گَي رَا
ڪنِين	سانگو	ساهَ جو،	ڪي	”گھورِيِسَ“	ڪيو گھِڙَنِ،
رَا ني ڌَي	ني مي	ڌي مي	ڌي رَا ني	مي ڌي رَا	سَا
ساهَڙُ	سَندو	تَنِ،	گھاگھائي	گِھڙَنِ	جي.

(10)

گي مي ڌي	مي ڌي	رَا رَا	ني رَا	ني رَا ني	مي ڌي
وَڻَنِ	ويٺا	ڪانگَ،	وِچِين	ٿِي ويلا	ڪري،
ڌي ني	رَا ني	رَا ني	رَاگَي ڌي ني	ني مي ڌي	ني رَا
گِھڙِي	گَھڙو	هَٿِ	ڪري، سُڻِي	سانجِھيءَ	ٻانگَ،
رَا ني	ڌي ني	مي ڌي	رَا ني	مي ڌي رَا	ني رَا سَا
سيئِي	ڍُونڍي	سانگَ،	جِتي	ساهَڙُ	سُپِرِين.

(11)

گَي مي	ڌي مي	رَا رَا	ني رَا	ني رَا	ني رَا ني مي ڌي
گِھڙِي	گَھڙو	هَٿِ	ڪري،	ٻَهُون	نِهاري ٻَنگُ،
ڌي ني رَا	ني رَا ني رَا	گي ڌي	ني ني مي	ڌي ني رَا	مي گَي رَا ني رَا
سر در	يار فِدا	شُد چه	بَجا شُد،	وَصۡلَ	اِهوئِي وَنگُ،
رَا ني	ڌي ني	مي ڌي رَا	ني مي	ڌي	رَا ني رَا سَا
رات	جنِين	جو رَنگُ،	الا!	سي	اُڪارِئين.

(12)

گي مي	ڌي مي	رَارَا ني رَا	ني رَا	ني رَا ني	مي ڌي
گِھڙِي	گَھڙو	هَٿِ ڪري،	ٻَهُون	نِهاري	ٻَنگُ،
ڌي ني رَا ني رَا	ني رَا	گَي ڌَي ني ني مي ڌي	ڌي ني	رَا مي گَي رَا	ني رَا
وَ اَمَّــامَـــنۡ	خَافَ	مَقَامَ رَبِّہٖ،	اِيُ	لَنگِھيائِين	لُنگُھ،
ڌي ني رَا گَي رَا	مي	گَي گَي رَا مي گَي	مي رَا گَي	رَا گَي رَا	رَا ني
سِڪَندِيَنِ	کي،	سَيَّدُ چَئي،	ڪِينَ	جَھلِيندو	جَھنگُ،
رَا ني	ڌي ني	مي ڌي مي	ڌي رَا	ني	مي ڌي رَا سَا
راتِ	جِنِين	جو رَنگُ،	الا!	سي	اُڪارِئين.

(13)

گَي مي	ڌي مي	ڌي رَا	ني رَا	ني ڌي ني رَا	مي ڌي
گھِڙِي	گَھڙو	هَٿِ	ڪري،	چيلهِه ٻَڌي	چوتو،
ڌي ني رَا	ني رَا	رَا گَي رَا	ڌي	ڌي ني رَا گَي	رَاگَي رَا
منهنجو	مَنُ	ميهارَ	کي،	پارِ وڃي	پهتو،
رَا ني ڌي	ني مي	ڌي مي	رَاني ني	ني ڌي رَا	سَا
گهوتي ۾	گهوتو،	مونکي	مُحِبَّ	ميهارَ	جو.

(14)

گَي مي	ڌي مي	ڌي رَا	ني رَا	ني ڌي ني رَا	مي ڌي
گھِڙِي	گَھڙو	هَٿِ	ڪري،	ٻوڙِيائين	ٻانهون،
ڌي ني رَا ني	رَا رَا گَي	رَا ڌي	ڌي ني	ڌي ني رَا	گَي رَا
ويچاريءَ	وَڏِيون	ڪيون،	وِچِ	دَرِياهه	دانهُون،
رَا ني	ڌي ني مي	ڌي مي	رَا ني ني	ني ڌي	رَا رَا سَا
موٽ،	مُحِبَ!	پاهون،	ٽاڪُنِ	ٽَڪي	آهِيان.

(15)

گي مي	ڌي مي	ڌي رَا	ني رَا	ني ڌي ني	رَا مي ڌي
گِھڙِي	گَھڙو	هَٿِ	ڪري،	اِلاهِي	تُهارَ!
ڌي ني	رَا ني رَا	گَي ڌي رَا	ني رَا گَي	ني	رَا گَي رَا
ڄَنگَھ	ڄَرڪي	واتَ ۾،	سِسِي	کي	سيسارَ،
ڌي ني	رَا گَي	رَا مي گَي	گَي رَا ني	مي ڌي رَا ني	رَا ني
چُوڙا	ٻِيڙا	چِڪَ ۾،	لُڙَ ۾	لُڙِهيَس	وارَ،
مي ڌي	ني ڌي رَا ني	رَا ني ڌي	ني رَا	ڌي ني رَا مي	گَي مي
لَکين	چُهٽيسِ	لوهِڻـيُون،	ٿيلهيُون	ٿَـرَنِئُون	ڌارَ،
رَا ني ڌي	ني مي	ڌي مي ڌي	رَا رَا	ني ڌي	ني رَا سَا
مِڙيا	مَڇَ	هزارَ،	ڀاڱا	ٿِيندِي	سُھڻِي.

(16)

گي مي	ڌي مي ڌي	رَا	ني رَا	رَا ني ڌي مي ني	ڌي
مِنهن	جنهنجي	مون،	ڏٺو	مُنهن ميهار	جو،
رَا ني ڌي	ني مي	ڌي مي ڌي	رَا رَا	گَي رَا	گَي رَا سَا
آهيمِ	ساهَ	سَئون، سو	ڪيئن	گهَڙو	گهورِيان؟

(17)

گي مي	ڌي مي ڌي	رَا ني رَا	رَا ني ڌي مي	ني ڌي	مي ڌي
گَھڙو	ڀَڳو ته	گھوريِو،	مَرُ چُورُ	ٿِئي	چُوڙو،
ڌي ني رَا	گَي رَا مي	گَي گَي رَا	ني مي	مي ڌي رَا ني	رَا ني
طالِبُ	الۡمولىٰ	مُذَکَّر،	اِي	ٻُڏَندَنُ	ٻُوڙو،
رَا ني ڌي	ني مي	ڌي مي	ڌي	رَا رَا ني	ڌي رَا سَا
ڪوڙِهيو	ڏَمُ	ڪُوڙو،	مُون	ميهارُ	مَنَ ۾.

(18)

گي مي	ڌي مي ڌي	رَا ني رَا	ني ڌي	ڌي مي ني ڌي	ني ڌي
گَھڙو	ڀَڳو ته	گھوريِو،	مَرُ	ٻِيڙَ ٿئي	ٻانهِين،
ڌي ني رَا	گَي رَا مي	گَي گَي رَا	ني مي	مي ڌي	ني رَا ني
طالِبُ	الموليٰ	مُذکرُ،	اِي	پَرِ	اَسانهِين،
رَا ني ڌي	ني مي	ڌي	مي ڌي رَا	ڌي رَا	سَا
پُئان مَ	پاهِين،	مون	ميهارُ	مَنَ	۾.

(19)

گي مي	ڌي مي ڌي	رَا ني رَا	رَا ني	ني	ڌي مي ڌي
گَھڙو	ڀَڳو ته	گھوريِو،	پاڻان	هو	حِجابُ،
ڌي ني رَا	گَي رَا	مي گَي گَي رَا	ني مي	مي ڌي	ني رَا ني
واڄَٽُ	وڃي	وُجُودَ ۾،	رهيو	رُوحَ	رَبابُ،
رَا ني ڌي ني مي	ڌي مي ڌي	مي ڌي	رَا ڌي	مي	گَي رَا سَا
ساهَڙَ رِءَ	صَوابُ،	آءٌ	گھڻو	ئِي	گھورِيان.

(20)

گي مي	ڌي مي ڌي	رَا ني رَا	رَا	ني ڌي ني	مي ڌي
گَھڙو	ڀَڳو ته	گھوريِو،	تان	ڪِي تَرُ،	هِنيان!
ڌي ني رَا	ڌي ني را گَي	رَا	گي گَي رَا	رَا ني
اَدَبُ	اَکَڙِيُنِ	کي،	ڏيهاڻِي	ڏِيان،
رَا ني ڌي ني	مي ڌي	مي ڌي	رَا ڌَي مي گَي	گَي رَا سَا
ميهارَنِ	مِيان،	سَئون	سُونهايُم	پيچِرو.

(21)

گي مي	ڌي مي ڌي	رَا ني رَا	رَا ني ڌي ني	ني مي ڌي
گَھڙو	ڀَڳو ته	گھوريِو،	آسَرَ مَ	لاهيجِ،
ڌي ني رَا ڌي	ني رَا	مي ڌي مي ڌي	رَا ڌي	رَا رَا گَي	گَي گَي رَا رَا ني
لَا تَقۡنَطُوا	مِنۡ	رَّحۡمَةِ	اللهِ،	تُرهي	اِنَ تَريجِ،
رَا ني ڌي ني	مي ڌي	مي ڌي	رَا ڌي	مَي گَي رَا	سَا
حَبِيباڻِي	هيجِ،	پَسِين	مُنهُن	ميهارَ	جو.

(22)

گَي مي	ڌي مي	ڌي رَا	ني رَا	رَا ني	ڌي مي ڌي
گَھڙو	ڀَڳو،	مُنڌَ	مُئِي،	ويا	وَسيلا،
رَا ني	ڌي ني مي ڌي	مي ڌي رَا	ڌي رَا	رَا گَي	رَا ني
سارَ	ڇڏيائِين	سِيرَ ۾،	هَيءِ!	رهيا	حِيلا،
رَا ني ڌي ني	مي	ڌي مي	ڌي رَا ڌي مي	گَي رَا	مَي گَي رَا سَا
سُهڻيءَ	جا	سيلا،	وَحدتَ	سڀ	وِڃائِيا.

(23)

گي مي	ڌي مي	ڌي رَا	ڌي رَا	رَا رَا گَي	رَا ني
گَھڙو	ڀَڳو،	مُنڌَ	مُئِي،	وَسِيلا	وِيا،
رَا ني	ڌي ني	مي ڌي	مي ڌي رَا ڌي	مَي گَي	مَي گَي رَا سَا
تِنهان	پوءِ	سُئا،	سُهڻِيءَ	سَڏَ	ميهارَ جا.

(24)

گي مي ڌي	مي ڌي رَا ڌي	رَا رَا	رَا گَي	گَي رَا ني
جڏهن	وَسِيلَنِ،	لوڙهي	ڇڏي	لُڙَ ۾،
رَا ني ڌي ني	مي ڌي مي ڌي	رَا ڌي مي	گَي رَا	گَي رَا سَا
پاراران	پِرِيَنِ،	تڏهن	پُڇي	سُهڻي.

(25)

گي مي ڌي	مي ڌي رَا	ڌي رَا	رَا	رَا گَي رَا	ڌي مي ڌي
پاڻُ مَ	کَڻجِ	پاڻَ	سين،	وَسِيلا	وِڃاءِ،
رَا ني ڌي	ني مي	ڌي مي ڌي	رَا ڌي	مي ڌي گَي رَا	گَي رَا سَا
عِشقَ	ساڻُ	اُٺاءِ،	پيرُ	پِريان جي	پارَ ڏي.

(26)

گي مي ڌي	مي ڌي رَا	ني رَا	رَا	رَا گَي رَا	ڌي مي ڌي
پاڻُ مَ	کَـڻـجِ	پاڻَ	سين،	وَسِيلا	وِسارِ،
ڌي ني	رَا گَي رَا	مي گَي گَي	گَي رَا	ني مي مي ڌي	رَا ني
لُڙُ	لنگھائي،	سُهڻِي!	پِرتِ	وِجھنديءِ	پارِ،
رَا ني ڌي	ني مي ڌي مي	ڌي رَا	ڌي مي ڌي	گَي رَا گَي	گَي رَا سَا
سي تُرتُ	لنگِھينديُون	تارِ،	اُڪَنڍَ	آڳَہُ	جن سين.

(27)

گي مي ڌي	مي ڌي رَا	ني رَا رَا	رَا گَي	رَا گَي رَا	ڌي مي ڌي
پاڻُ مَ	کَـڻـجِ	پاڻَ سين،	رِءَ	وَسِيلي	وانءُ،
ڌي ني	رَا گَي رَا	مي گَي گَي	گَي رَا	ني مي ڌي	رَا ني
مَٿان	سائِرَ،	سُهڻِي!	پِرتِ	وٺجي	پانءُ،
رَا ني	ڌي ني مي	ڌي مي ڌي رَا	ڌي مي ڌي	گَي	گَي رَا سَا
نينهن	ڳِنهندي	نانءُ، ونءُ	پِريان	جي	پارَ ڏي.

(28)

گي مي ڌي	مي ڌي رَا	ني رَا رَا	رَا گَي	گَي رَا ڌي	مي ڌي
پاڻُ مَ	کَڻجِ	پاڻَ سين،	رِءَ	وَسيلي	وَڌُ،
رَا ني ڌي	ني مي	ڌي مي	ڌي رَا	ڌي مي	ڌي گَي رَا سَا
لالَنُ	تنِين	لَڌُ،	عِشقُ	جنِين	جي آڳَ ۾.

(29)

گي مي ڌي	مي ڌي رَا	ني رَا رَا	رَا گَي	گَي رَا ڌي	مي ڌي
پاڻُ مَ	کَڻجِ	پاڻَ سين،	رِءَ	وَسيلي	وَڃُ،
رَا ني	ڌي ني	مي ڌي	مي ڌي رَا	ڌي مي	ڌي گَي رَا سَا
ڀيلو	ڀيري	ڀَڄُ،	اُڪَنڍَ	کَڻُ	عَمِيقَ ۾.

(30)

گي مي	ڌي مي ڌي	مي ڌي رَا	ني رَا	رَا رَا گَي	مي ڌي
ڪونهي	آڳَہُ	اَهِڙو،	جهڙِي	مُحبتَ	مَنِ،
ڌي ني رَا	ني رَا گَي	ڌي رَا ني	ني رَا گَي	ني رَا	گَي گَي رَا
اُڀيُون	اورئين	پارَ ڏي،	ڪُوڙيُون	ڪَکَ	پُڇَنِ،
ڌي ني رَاگَي	رَا مي	گَي گَي رَا	ني مي	ڌي رَاني	ني رَاني
نَدِي تِن	نيڙُ	ٿِئي، جي	رِيءَ	تُرهي	تَرَنِ،
مي ڌي	ني ڌي رَا	ني رَا ني	ڌي ني رَا	رَا مي گَي مي
سِڪَ	رَساڻي،	سُهڻِي!	اَصلِ	عاشِقَنِ،
رَا	ني ڌي ني	مي ڌي	مي ڌي رَا	رَا ني ڌي مي	رَا گَي رَا سَا
سي	جَھليُون	ڪِينَ	ڪُنَنِ،	پُڇَنِ جي	ميهارَ کي.

(31)

گي مي ڌي	مي	ڌي رَا ني	رَا رَا گَي	رَا	ڌي مي ڌي
پُڇَنِ	جي	ميهارَ	کي، پُڇي	سي	ميهارَ،
رَا ني ڌي	ني مي	ڌي مي	ڌي رَا	ڌي مي	ڌي گي رَاسَا
تُرَهو	تِنِين	بارُ،	عِشقُ	جنِين	کي آڪِرو.

(32)

گي مي	ڌي مي	ڌي رَا ني رَا	رَا گَي رَا	رَا ڌي	مي ڌي
عِشقُ	جنِين	کي آڪرو،	تُرَهو	مَٿي	تَنِ،
رَا	ني ڌي ني	مي	ڌي مي ڌي	رَا ڌي مي ڌي	ڌي گَي رَا سَا
جي	ساهَڙَ	کي	سِڪَنِ،	تنِين جَرُ	جَنڊُ ٿئي.

(33)

گي مي ڌي	مي ڌي رَا	ني رَا گَي	رَا رَا ڌي رَا	ڌي	ڌي مي ڌي
تُرهو	آڇ مَ	تن کي،	جن عِشقَ	سين	آگاهَ،
رَا ني	ڌي ني	مي ڌي مي	ڌي رَا ڌي	مي ڌي	گَي رَا سَا
پُڇي	مَسَ	ملاحَ،	ساهَڙَ	مَڻي	سُهڻي.

(34)

گَي مي ڌي	مي	ڌي رَا ني	رَا گَي رَا	ڌي رَا	مي ڌي
ساهَڙُ،	سا	سُهڻِي،	سائِرُ	پڻ	سو ئِي،
رَا ني	ڌي ني مي	ڌي مي	مي ڌي	گَي رَا سَا
اهي	نِجو ئِي،	ڳُجُھ:	ڳُجُهاندَرَ	ڳالھڙِي.

وائي

آستائي: ڪهڙي مَنجھ حِساب؟

سنچائي: هُئڻُ مُنهِنجو هوتَ ري، لا!

انترو (1) گولِي! ڀَڄُ گُناهَ کان، ڪونهي سولُ ثَوابَ

انترو (2) نڪِي تَقاوَتَ ۾، نڪِي مَنجِھ رَبابَ

انترو (3) خُدِيائِي خُوبُ ٿِئين، لائِين جي لُعابَ

انترو (4) پَلِيتُ ئِي پاڪُ ٿِـئي، جُنبِيو مَنجِھ جِنابَ

انترو (5) سو نه ڪَنهن شَيءِ ۾، جيڪِي مَنجِھ تُرابَ

انترو (6) هُوءِ جي جَرڪِيا جَرَ تي، سي تان سَڀ حُبابَ

انترو (7) هادِيءَ سين هُنَ پاَر ڏي، رِڙهِين ساڻُ رِڪابَ

انترو (8) چَنبو وِجِھي چورَ کي، آءُ ڇَڙَ، عُقابَ!

انترو (9) دِيدُ وِڃاءِ مَ دوسَتَ جو، هَلِي مَنجِھ حِجابَ

انترو (10) ڪَسرَتَ آهي قُربَ ۾، اِدغامَ ۾ اِعرابَ

انترو (11) فَنا وجِهي فَمَ ۾، ڪارَڻِ ٿِيُ ڪَبابَ

انترو (12) ڏي طَهُورا تن کي، جي سِڪَنِ لاءِ شَرابَ

انترو (13) مُٺِيءَ ڪيا مرضَ ۾، جاوا سَڀِ جَوابَ.

رَا

سَا

ڌي

ني

ڌي

را

سَا

ڌي

مي

گي

رَا

گي

مي

ڌي

سا

مَن

جهه

حِ

سَا

بَ

ڪَ

هه

ڙي

مَن

جهه

حِ

گي

مي

ڌي

ني

ڌي

رَا

سَا

ڌي

مي

گي

را

گي

مي

ڌي

هُه

ئَـ

ڻُ

مُنهه

نجو

هو

ري

لا

ڪَ

هه

ڙي

مَن

جِهه

حِ

رَا

سَا

سا

انترو (1) گولِي! ڀَڄُ گُناهَ کان، ڪونهي سُولُ ثَوابَ،

سَا

ني

ڌي

ما

مي

گي

مي

ڌي

گو

لِي

ڄُ

گُ

نا

ههَ

سَا

ني

رَا

گَي

رَا

مَي

گَي

رَا

سَا

ني

ڌي

ما

مي

گي

مي

ڌي

کان

ڪو

نهي

سو

لُ

وا

بَ

ڪَ

هه

ڙي

مَن

جِهه

حِ

رَا

سَا

سا

انترو (2) نڪِي تَقاوَتَ ۾، نڪِي مَنجِھ رَبابَ،

سَا

ني

ڌي

ما

مي

گي

مي

ڌي

نَ

ڪي

تَ

قَا

تَ

سَا

ني

رَا

گَي

رَا

مَي

گَي

رَا

سَا

ني

ڌي

ما

مي

گي

مي

ڌي

ني

ڪِي

مَن

جهه

با

ڪَ

هه

ڙي

مَن

جِهه

حِ

رَا

سَا

سا

انترو (3) خُدِيائِي خُوبُ ٿِئين، لائِين جي لُعابَ،

سَا

ني

ڌي

ما

مي

گي

مي

ڌي

خُ

دِ

يا

ئِي

خُو

بُ

ٿِ

ئين

سَا

ني

رَا

گَي

رَا

مَي

گَي

رَا

سَا

ني

ڌي

ما

مي

گي

مي

ڌي

لا

ئِين

جي

لُ

عا

بَ

ڪَ

هه

ڙي

مَن

جِهه

حِ

رَا

سَا

سا

انترو (4) پَلِيتُ ئِي پاڪُ ٿِـئي، جُنبِيو مَنجِھ جِنابَ،

سَا

ني

ڌي

ما

مي

گي

مي

ڌي

پَ

لِي

تُ

ئِي

پا

ڪُ

ٿِ

ئي

سَا

ني

رَا

گَي

رَا

مَي

گَي

رَا

سَا

ني

ڌي

ما

مي

گي

مي

ڌي

جُن

بِ

يو

مَن

جهه

جِ

نا

بَ

ڪَ

هه

ڙي

مَن

جِهه

حِ

رَا

سَا

سا

انترو (5) سو نه ڪَنهن شَيءِ ۾، جيڪِي مَنجِھ تُرابَ،

سَا

ني

ڌي

ما

مي

گي

مي

ڌي

سو

نَه

ڪَ

نهِن

شي

ءِ

سَا

ني

رَا

گَي

رَا

مَي

گَي

رَا

سَا

ني

ڌي

ما

مي

گي

مي

ڌي

جي

ڪِي

مَن

جهه

تُ

را

بَ

ڪَ

هه

ڙي

مَن

جِهه

حِ

رَا

سَا

سا

انترو (6) هُوءِ جي جَرڪِيا جَرَ تي، سي تان سَڀ حُبابَ،

سَا

ني

ڌي

ما

مي

گي

مي

ڌي

هُو

ءِ

جي

جر

ڪِيا

جَ

رَ

تي

سَا

ني

رَا

گَي

رَا

مَي

گَي

رَا

سَا

ني

ڌي

ما

مي

گي

مي

ڌي

سي

تان

سَ

ڀِ

حُ

با

بَ

ڪَ

هه

ڙي

مَن

جِهه

حِ

رَا

سَا

سا

انترو (7) هادِيءَ سين هُنَ پاَر ڏي، رِڙهِين ساڻُ رِڪابَ،

سَا

ني

ڌي

ما

مي

گي

مي

ڌي

ها

ديءَ

سين

هُن

پا

رَ

ڏي

سَا

ني

رَا

گَي

رَا

مَي

گَي

رَا

سَا

ني

ڌي

ما

مي

گي

مي

ڌي

رِ

ڙِهين

سا

رِ

ڪا

بَ

ڪَ

هه

ڙي

مَن

جِهه

حِ

رَا

سَا

سا

انترو (8) چَنبو وِجِھي چورَ کي، آءُ ڇَڙَ، عُقابَ!

سَا

ني

ڌي

ما

مي

گي

مي

ڌي

چن

بو

وِ

جِهي

چو

رَ

کي

سَا

ني

رَا

گَي

رَا

مَي

گَي

رَا

سَا

ني

ڌي

ما

مي

گي

مي

ڌي

ءُ

عُ

قا

بَ

ڪَ

هه

ڙي

مَن

جِهه

حِ

رَا

سَا

سا

انترو (9) دِيدُ وِڃاءِ مَ دوسَتَ جو هَلِي مَنجِھ حِجابَ،

سَا

ني

ڌي

ما

مي

گي

مي

ڌي

دِي

دُ

وِ

ڃاءِ

مَ

دوس

تَ

جو

سَا

ني

رَا

گَي

رَا

مَي

گَي

رَا

سَا

ني

ڌي

ما

مي

گي

مي

ڌي

ههَ

لِي

من

جِهه

حِ

جا

بَ

ڪَ

هه

ڙي

مَن

جِهه

حِ

رَا

سَا

سا

انترو (10) ڪَسرَتَ آهي قُربَ ۾، اِدغامَ ۾ اِعۡرابَ،

سَا

ني

ڌي

ما

مي

گي

مي

ڌي

ڪَس

رَ

تَ

هي

قُر

بُ

سَا

ني

رَا

گَي

رَا

مَي

گَي

رَا

سَا

ني

ڌي

ما

مي

گي

مي

ڌي

اِ

غا

مَ

اِع

را

بَ

ڪَ

هه

ڙي

مَن

جِهه

حِ

رَا

سَا

سا

انترو (11) فَنا وجِهي فَمَ ۾، ڪارَڻِ ٿِيُ ڪَبابَ،

سَا

ني

ڌي

ما

مي

گي

مي

ڌي

فَ

نا

وِ

جِهي

مَ

سَا

ني

رَا

گَي

رَا

مَي

گَي

رَا

سَا

ني

ڌي

ما

مي

گي

مي

ڌي

ڪا

رَ

ڻِ

ٿِي

ءُ

ڪَ

با

بَ

ڪَ

هه

ڙي

مَن

جِهه

حِ

رَا

سَا

سا

انترو (12) ڏي طَهُورا تن کي، جي سِڪَنِ لاءِ شَرابَ،

سَا

ني

ڌي

ما

مي

گي

مي

ڌي

ڏي

طَ

هُو

را

تِ

نِ

کي

سَا

ني

رَا

گَي

رَا

مَي

گَي

رَا

سَا

ني

ڌي

ما

مي

گي

مي

ڌي

جي

نِ

لا

ءِ

را

بَ

ڪَ

هه

ڙي

مَن

جِهه

حِ

رَا

سَا

سا

انترو (13) مُٺِيءَ ڪيا مرضَ ۾، جاوا سَڀِ جَوابَ.

سَا

ني

ڌي

ما

مي

گي

مي

ڌي

مُ

ٺِي

ءَ

ڪَ

يا

مر

ضَ

سَا

ني

رَا

گَي

رَا

مَي

گَي

رَا

سَا

ني

ڌي

ما

مي

گي

مي

ڌي

جا

وا

سَ

ڀِ

جَ

وا

بِ

ڪَ

هه

ڙي

مَن

جِهه

حِ

رَا

سَا

ڌي

ني

ڌي

رَا

سَا

ڌي

مي

گي

رَا

گي

مي

ڌي

سا

مَن

جهه

حِ

سا

بَ

ڪَ

هه

ڙي

مَن

جِهه

حِ

گي

مي

ڌي

مي

ڌي

ني

ڌي

رَا

سَا

ڌي

مي

گي

رَا

گي

مي

ڌي

ههُ

ئَـ

مُنهن

جو

هو

ري

لا

ڪَ

هه

ڙي

مَن

جِهه

حِ

رَا

سَا

سا

لطيفيات

شاهه جو راڳ (جلد پهريون)

اُستاد امير علي خان

فنونُ لطيفَ ۾ موسيقيءَ جو برتر درجو مڃيو ويو آهي. اِنهيءَ ڪري به ته ادب ۽ مصوري ماڻهن سان هيڪل، پر موسيقي ساڻن اجتماعي مخاطب ٿئي ٿي. انگريزيءَ ۾ فنَ لطيفَ جي اِنهن ٽن قسمن- ادبَ، مصوريءَ ۽ موسيقيءَ کي ’Three Arts‘ يعني ’ٽي (لطيف) فَنَ‘ ٿو سڏجي. رقص، ڊراما...

داستان پهريون

شاهه جو راڳ (جلد پهريون)

ھن ڪِتاب ۾