Video

داستان ٽيون

(1)

رَي رَي	سَا ڌي	پا رَي	سَا پا	ڌي رَي رَي	رَي سَا پا سَا	گَي
هَيءِ	هَيءِ!	وَهي	هاءِ،	مَنَ ۾	محبوبنِ	جِي!
پا سَا	ڌي پا	پا پا ڌي پا	مي ڌي	ني ڌي	ني رَي
جيرا	جوشَ	جَلائِيا،	بُڪين	ٻَري	باهِ!
پا پا	سَا ڌي	پا پا ڌي	پا	مي ڌي ني	ڌي	ني رَي سَا
پَسو	مَچَ	مَٿاءِ،	جي	ويساهَ	نه	وِسَهو!

(2)

رَي رَي	سَا رَي	پا رَي	سَا پا	ڌي رَي رَي	رَي سَا پا سَا	گَي
هَيءِ	هَيءِ!	وَهي	هاءِ،	مَنَ ۾	محبوبنِ	جِي!
پا سَا	ڌي پا	پا ما ڌي پا	مَي ڌي	ني ڌي	ني رَي
جيرا	جوشَ	جَلائِيا،	بُڪين	مُڪي	بُوءِ!
پا پا	سَا ڌي	پا ڌي	پا	مي ڌي ني	ڌي	ني رَي سَا
اَچي	پَسو	رُوءِ،	جي	ويساهَ	نه	وِسَهو!

(3)

رَي رَي سَا	رَي پا رَي	سَا پا ڌي	رَي رَي	رَي سَا	سَا گَي
ڪانڊين	ٽانڊين	ٻاٻُرين،	پَچان	مَرُ	پيئِي!
پا سَا	سَا ڌي پا	پا ما ڌي	پا مي ڌي	ني	ني رَي
جيرا،	جِگِرَ،	بُڪِيُون،	سيخُنِ	۾	ٽيئِي!
پا پا سَا ڌي	پا ڌي	پا	مي ڌي ني	ني رَي سَا
ويڄَنِئون	ويئِي،	ٿِي	وَهِيڻِي	سَڄَڻين!

(4)

پا پا	سَا	ني رَي رَي	سَا ني ڌي	ڌي ني	رَي گَي رَي	ني رَي
سَرُ	جو	سَڃِيو	سَڄَڻين،	ڀَرُ	ڀيڏيءَ	ڏيئي،
پا ني	سَا سَا پا ڌي	پا مي ڌي	ني ڌي ني	رَي گَي	رَي سَا
ڪانَ	ڪَرنگهَرُ	ڪَپِيو،	پَکَنِ	سِرِ	پيهي!
پا پا	سَا ني رَي	ني رَي رَي	سَا ني ڌي	ني رَي
جيرا،	جِگِرَ،	بُڪِيُون،	پاساڙا	ٻيئي!
پا ني سَا سَا	پا ڌي	پا	مي ڌي ني	گَي رَي سَا
وِيڄِنِئون	ويئي!	ٿي	وهيڻِي	سَڄَڻين!

(5)

رَي رَي	سَا	سَا ڌي پا	رَي سَا پا	ڌي رَي	رَي سَا	رَي گَي
سَرُ	جو	سَڃِيو	سَڄَڻين،	ٻَنگان	ٻاڻُ	ڀَري،
سَا سَا	مَي پَا مَا	رَي گَي ني	رَي سَا ني ڌي	پا سَا	ني رَي
وِيو	وُجُودان	نِڪري،	ڪَڙڪَڙ	ڪانُ	ڪَري،
پا پا ني	ڌي ني	رَي رَي	مَي گَي	رَي گَي ني	مَي گَي	مَا گَا رَي سَا
پُڇيو	پيرَ	ڀَري،	ته ڪِه	ٺَرِيو	هَٿُ	حبيبَ جو.

(6)

رَي رَي	سَا	سَا ڌي پا	رَي سَا پا	ڌي رَي رَي	سَا رَي	رَي گَي
سَرُ	جو	سَڃِيو	سَڄَڻين،	ٻِيهَرَ	ٻاڻُ	ڀَري،
سَا سَا مَي پا	مَا	رَي گَي	ني	رَي سَا ني ڌي	پَا سَا	ني رَي
ڇِمڪِيو	سو	ڇوهَ	مان،	ڪَڙڪَڙ	ڪانُ	ڪَري،
پا سَا	ڌي پا پا	ڌي پا مي ڌي	ني ڌي	ني رَي	گَي رَي
جيرا،	جِگِرَ،	بُڪِيُون،	لنگھي	پِيو	پَري،
پا پا	سَا ڌي	پا پا	پا مي ڌي	پا گَي	رَي	ني رَي سَا
لڳو	جِيءَ	جَڙي،	تاڻِيان،	تِيرُ	نه	نِڪري!

(7)

رَي رَي	سَا	سَا ڌي پا	رَي سَا پا	ڌي ڌي	رَي سَا	رَي گَي
سَرُ	جو	سَڃِيو	سَڄَڻين،	سِيڱَ	منجهان	سيلِو،
سَا سَا مَي	پَا مَا رَي	گَي نَي	رَي	سَا ني	ڌي پا سَا	ني رَي
ٽِنگَرُ	ٽِڪِيو	ڪينَ	ڪي،	يارِ	لنگهيو	پِيلو،
پا پا ني	ڌي	ني رَي	مَي گَي رَي	رَي گَي	مَي	رَي سَا
هڻَڻ	سين	حِيلو،	جانِبَ	جيڏو	ئي	ڪيو!

(8)

رَي رَي سَا	سَا ڌي	پا رَي	سَا پا ڌي	رَي سَا رَي
ڌَڳايو	ڌَئِين،	ڄيرو	اَندر	جندڙي!
سَا سَا	مَي پا	مَا رَي گَي	ني	رَي سَا	ني ڌي	ني رَي
لڳي	سِيخَ	وُجودَ	۾،	سندي	نِينهن	نَئِين!
پا پا ني ڌي	ني رَي	رَي	مَي	گَي رَي	ني رَي	سَا
مُشاهدي	تَنهِين،	مون	کي	وِڌو	مَچ	۾!

(9)

رَي رَي	سَا ڌي پا رَي	سَا	پا ڌي رَي	رَي سَا رَي	ني ڌي ني رَي
پُڇُ	پَتنگنِ	کي،	سندِيُون	کامَڻَ	خَبَرُون،
سَا سَا مَي	پَا مَا رَي	گَي ني رَي	سَا ني	ني ڌي ني	رَي
آڻِيو	وجَھنِ	آڳِ ۾،	جِيءُ	پَنهنجو	جي،
پا پا	ني ڌي	ني	رَي رَي	مَي گَي	ني رَي سَا
جيري	جنِين	جي،	لڳا	نيزا	نِينهَن جا!

)10)

رَي رَي سَا	ڌي پا	رَي سَا	پا	ڌي رَي رَي	سَا پا	ني رَي گَي
پتنگ	چائِين	پاڻَ	کي،	ته اَچي	آڳِ	اُجھاءِ!
سَا سَا مَي	پَا مَا	مَا رَي گَي ني	رَي	سَا ني ڌي	پا	سَا ني رَي
پَچَڻَ	گھڻا	پَچائِيا،	تون	پَچَڻَ	کي	پَچاءِ!
پا پا ني	ڌي	ني رَي رَي	مَي گَي	رَي گَي ني	رَي گَي	سَا
واقُف	ٿِي	وِساءِ،	آڳِ	نه ڏِجي	عامَ	کي.

(11)

رَي رَي سَا	ڌي پا	رَي سَا	پا	ڌي رَي رَي	سَا پا	رَي گَي
پَتنگُ	چائِين	پاڻَ	کي،	ته ڄيري	پَؤُ	ڄاڻي!
سَا سَا	مَي پا مَا	رَي	گَي	ني	ڌي پا	سَا رَي ني رَي
تان تان	تاڻجِ	تَوَ	ڏي،	جان	آڳِ	نه اُجهاڻي،
پا پا ني	ڌي ني رَي	رَي مَي	گَي	رَي گَي	ني رَي	سَا
وِسَہُ	وِهاڻي!	آڳِ	نه	ڏِجي	عامَ	کي!

(12)

رَي رَي سَا	ڌي پا	رَي سَا	پا	ڌي رَي	رَي سَا پا	رَي گَي
پَتنگُ	چائِين	پاڻَ	کي،	پَسِي	مَچُ مَ	موٽُ!
سَا سَا مَي پَا	مَا رَي گَي	ني	ڌي پا	سَا	رَي ني	رَي گَي
سَهائِيءَ	سُپيرين	جي،	گِھڙُ	ته	ٿِئين	گھوٽُ!
پا پا	ني	ڌي ني رَي	رَي مَي	گَي رَي گَي	ني	ري سَا
اَڃا	تون	اَروٽُ!	کُوري	خَبَر	نه	لهِين!

(13)

رَي رَي سَا ڌي	پا رَي	سَا پا	ڌي رَي رَي	سَا پا	ني رَي
پَتنگن	پَھُ	ڪيو،	مِڙيا	مٿي	مَچَّ،
سَا سَا	مَي پَا مَا	رَي گَي ني رَي	سَا ني ڌي	ني گَي	رَي گَي
پَسِي	لَهسَ	نه لِچيا،	سَڙيا	مَٿي	سَچَّ،
پا پا	ني ڌي ني	رَي رَي	مَي گَي رَي گَي	ني رَي گَي سَا
سندا	ڳِچين	ڳَچَّ،	ويچارن	وڃائِيا.

(14)

رَي رَي سَا	ڌي پا رَي	سَا پا	ڌي رَي	رَي رَي سَا	پا ني رَي
چَڙهيو	چَڪاسنِ	چاءِ،	آڳِ	ٻرندي	آئيا،
سَا سَا مَي	پَا مَا	رَي گَي	ني رَي	سَا ني ڌي ني	ني گَي رَي گي
وِهسَنِ	واڙي	ڦُلَ	جئن،	محبتي	مچ لاءِ،
پا پا	ني ڌي	ني رَي	رَي رَي	رَي گَي	ني رَي سَا
آڻي	پاڻُ	اَڙاءِ،	کڻي	کوُري	وچ ۾.

(15)

رَي رَي سَا	ڌي پا	رَي سَا پا	ڌي رَي	رَي رَي سَا	پا ني	ڌي ني رَي
جي تَتو	تَنُ	تنُورَ	جئن،	ته ڇَنڊي	ساڻُ	ڇَماءِ،
سَا سَا	ني پا	مَا رَي گَي	ني	رَي سَا	ني ڌي	ني گَي رَي
آڻي	آڳِ	اَدب	جي،	ٻاري	جانِ	جلاءِ،
سَا سَا	ني پا مَا	رَي گَي	ني رَي گَي	سَا ني	گَي رَي گَي
بُرقعان	اندر	بازيون،	پنهنجون	سڀ	پچاءِ،
پا پا ني	ڌي ني	رَي رَي مَي	گَي رَي	گَي ني رَي	مَي گي ني	رَي گَي
لُڇَڻُ	لنؤُ،	لَطِيفُ	چئي،	پَڌرِ	هَڏِ مَ	پاءِ،
رَي سَا	سَا ڌي	پا پا ما	پا سَا ني	ڌي ني	رَي سَا
متان	لوڪ	لَکاءِ،	وصالان	وچ	پَئي!

(16)

رَي رَي	سَا ڌي پا	رَي سَا	پا ڌي رَي رَي	گَي رَي گَي
اَڃا	تَنوران،	ڪالهه	ڪڍياسون	سڄڻين،
پا سَا	ڌي پا پا	ڌي پا مي	ني ڌي ني رَي	گَي	ني رَي
پڻ	تايائون	تڪڙو،	وحدت	جي	وَڌان،
پا پا سَا ڌي	پا پا	پا مي	ڌي پا گي	رَي	ني سَا
محبتين	مٿان،	مچُ	مُورائينِ	نه	لهي!

(17)

رَي رَي سَا	ڌي پا رَي	سَا پا	ڌي رَي رَي	گَي رَي	گَي
پَچائي	پَهاڻُ،	جن	رساڻيو	رُڪَ	کي،
پا سَا	ڌي پا	پا ڌي	پا مي	ني ڌي ني	سَا
تنين	سندو	ڄاڻُ،	آهي	آڳَڙينِ	کي.

(18)

رَي رَي	رَي سَا	سَا ڌي پا	ڌي رَي	ڌي پا مي ني	ڌي ني رَي	گَي
ڌنءُ	ڌنءُ	ڌَمڻَ	وار،	اڄ پڻ	آڳڙين	جي،
سَا سَا	ني پا	مَا رَي گَي	ني	رَي سَا ني ڌي	ني ڌي رَي
ٻاري	مچ	مجاز	جو،	اوتيائون	اڱارَ،
پا پا	ني ڌي ني	رَي رَي	مَي گَي رَي گَي	مَي گَي	رَي گَي رَي ني	رَي سَا
ڌُوڌا	ٿِيُ مَ	ڌارَ،	جِمَ ڪَچو	رُڪُ	ڪڻيُون	ٿئي.

(19)

رَي رَي	سَا ڌي	پا رَي		سَا پا	ڌي	ني رَي
ڌُوڌا	تون نه	ڌَئِين!	آڳِ	اوڏو	نه	وڃين!
پا سَا ڌي	پا پا	ڌي	پا	مي	ني	رَي گَي رَي
اُلا جي	عشق	جا،	سي	تان	تون	نه سَهِين!
پا پا	سَا ڌي	پا پا	پا	مي ڌي	ني ڌي ني	گَي رَي سَا
اُڀو	اِئن	چَئِين،	ته	آئون	آڳَڙيو	آهيان!

(20)

رَي رَي	ڌي پا رَي	سَا پا	ڌي ني ڌي	ني رَي	مَي گَي	رَي
سِرُ	سانداڻ	ڪري،	پُڇج	گَھرُ	لهارَ	جو!
پا سَا ڌي	پا پا	ڌي پا	مي	ني رَي گَي رَي	ني رَي	سَا
ڌَڪن	هيٺ	ڌري،	مانَ	گڏينئي	رُڪَ	سين!

(21)

رَي رَي	ڌي پا	سَا پا ڌي	ني ڌي ني	رَي گَي	گَي رَي گيَ
سَهِين	جئن	سانداڻ،	ڌَڪن	مٿي	ڌَڪڙا!
پا سَا	پا پا ڌي	پا مي	ني	رَي گَي رَي	ني رَي سَا
وَهِ	وِڃائي	پاڻ،	ڏي	ڏَٻائون	ڏُڱرين.

(22)

رَي رَي	ڌي پا	سَا پا ڌي		ني ڌي ني		رَي گَي گَي		رَي
هيءِ!	ٻَرِ!	اَڱارن،		ٻڏاهين		ٻرن		جي
پا سَا	پا ڌي	پا مي ني		رَي گَي		رَي ني		مَي گَي	رَي گَي رَي
هڪُ	کوري	کانِئيا،		ٻيو		ڌُوڌي		منجهه	ڌَڳن،
پا پا	سَا ڌي پا پا	مي ڌي	ني ڌي		ني گي		رَي سَا
پاڻان	لُهارن،	ميڙي	رکيا		مچ		ليءِ!

(23)

پا سَا ني	رَي سَا ڌي رَي	سَا سَا	ني ني سَا	ڌي پا
ٻاريو	اُجهائِين،	پرين	اُجهايو	ٻارينِ!
پا ني	رَي سَا پا	ڌي ڌي	ني ڌي ني رَي	سَا
مونکي	ٿا مارين،	لُئا	لهارن	جا.

(24)

پا سَا	رَي سَا ڌي	رَي سَا سَا	ني ني	سَا ڌي پا
اَڄ	آڳَڙيا	آئيا،	سُوڌا	سِراڻِي،
پا ني رَي	سَا پا	ڌي ڌي	ني ڌي	ني رَي سَا
پياري	پاڻِي،	تيغُون	ڪندا	تکيون.

(25)

پا سَا	رَي سَا ڌي	رَي سَا سَا	ني ني	سَا	ني ڌي پا
اَڄ	آڳَڙيا	آئيا،	سائُو	ڪي	سُڄاڻ،
پا ني رَي	سَا پا ڌي ڌي	ني ڌي	ني رَي مَي	ني رَي سَا
لاهِيندا	مُورياڻَ،	رُڪُ	ڪَرِيندا	پڌرو.

(26)

پا سَا	رَي سَا	ڌي رَي	سَا سَا	ني ني	سَا ني	ڌي ني رَي
ڪَٽُ	ڪڙهي،	لوه	ٻري،	ڌُوڌا	جِت	ڌَڳَنِ!
پا ني سَا	پا پا	ڌي ڌي پا	پا ني پا ني	ڌي ني رَي
مترڪن	مُنهن	ڪڍيا،	سانداڻيون	سَهڪَنِ،
پا ني	رَي رَي سَا پا	ڌي ڌي	پا ني ڌي	رَي گَي	رَي سَا
اڄ پڻ	آڳَڙين،	ميڙو	آهي	مچَ	تي!

(27)

پا پا سَا	ني رَي رَي	سَا	ني رَي	سَا ني ڌي	ني رَي گَي	رَي
سَرها	ڏٺم	سي،	جن	ساڃاءِ	سِراڻِ	سين،
سَا سَا	مَي پا	ما رَي	گَي ني	ڌي	ني رَي	گَي رَي سَا
تيغَ	تنِين	جي کي،	ڪَٽُ	نه	لڳي	ڪڏهين.

وائي

آستائي: جِيءُ جياريو، جِيءُ جياريو

سنچائي: ڪين منهنجڙو هاريو،

انترو (1) پِرينِ جِيءَ پَچار، سيڻن جِيءَ سنڀارَ، جَڏڙو جِيءُ جياريو،

انترو (2) اُڃيو تن عَمِيق مان، پِريُن پُوڄَ پياريو،

انترو (3) مرضُ مريضن تان، اِشاري ساڻ اُتاريو،

انترو (4) ڪَرَمَ ڪريمن جي مون کي، اَهُکِيءَ مان اُڪاريو،

انترو (5) سنئون مُنهن ڪري، سپرين! اَئِين نرمل نورَنهاريو،

انترو (6) سائلن جِئن سڏ ڪري، اَئِين طالحن کي تاريو.

ري

سا

ڌي

ني

پا

ني

ڌي

سا

پا

گي

پا

يا

او

جي

ءُ

جِي

ريو

مُن

هن

جو

جي

ءُ

جي

ري

سا

ني

ري

مي

ري

مي

ڌي

ني

ڌي

ني

ري

سا

يا

ريو

مُن

هن

ڙو

ها

ڌي

ني

پا

گي

سا

ڌي

ني

پا

ني

ڌي

سا

پا

گي

پا

ريو

مُن

هن

ڙو

ها

ري

سا

ريو

انترو (1) پِرينِ جِيءَ پَچار، سيڻن جِيءَ سنڀارَ، جَڏڙو جِيءُ جياريو،

رَي

سَا

ڌَي

پَا

سَا

نَي

رَي

سَا

ني

ڌي

ني

پِ

رِ

نِ

جِيءَ

چا

سي

جي

ءُ

سن

ري

سَا

ڌي

ني

پا

ني

ڌي

سَا

پا

گي

پا

ڀا

ڏڙو

جي

ءُ

جِي

ريو

مُن

هن

جو

جي

ءُ

جِي

ري

سا

ريو

انترو (2) اُڃيو تن عَمِيق مان، پِريُن پُوڄَ پياريو،

ري

سا

ڌي

پا

سا

ني

ري

سا

ني

ڌي

ني ري

اُ

يو

تِ

عَ

مي

قَ

مان

پِر

يُن

پو

پِ

ري

سا

ڌي

نني

ني

پا

ني

ڌي

سا

پا

گي

پا

يا

ريو

جي

ءُ

جِي

يا

ريو

مُن

هن

جو

جِي

ءُ

جِي

ري

سا

ريو

انترو (3) مرضُ مريضن تان، اِشاري ساڻ اُتاريو،

رَي

سَا

ڌَي

پَا

سَا

ني

رَي

سَا

ني

ڌي

ني

مَ

رَ

ضُ

مَ

رِي

ضَ

نُ

تان

اِ

شا

ري

سَا

ڻُ

اُ

تا

رِيو

ري

سا

جي

انترو (4) ڪَرَمَ ڪريمن جي مون کي، اَهُکِيءَ مان اُڪاريو،

رَي

سَا

ڌَي

پَا

سَا

نَي

رَي

سَا

ني

ڌي

ني

ڪَ

رَ

مَ ڪَ

رِي

من

جي

مون

کي

اُ

ههُ

کِي

ءَ

مان

اُ

ڪا

رِيو

ري

سا

جي

انترو (5) سنئون مُنهن ڪري، سپرين! اَئِين نرمل نورَنهاريو،

رَي

سَا

ڌَي

پَا

سَا

نَي

رَي

سَا

ني

ڌي

ني

سنَ

ئون

مُن

هن

ڪَ

ري

سُ پَ

رين

اَ

ئين

نِر

مَل

نو

ر نِ

ها

ريو

ري

سا

جي

انترو (6) سائلن جِئن سڏ ڪري، اَئِين طالحن کي تاريو.

رَي

سَا

ڌَي

پَا

سَا

نَي

رَي

سَا

ني

ڌي

ني

سا

ئـ

لَن

جِئن

سڏ

ري

ائين

طا

لِ

کي

تا

ريو

ري

سا

ڌي

ني

پا

ني

ڌي

سا

پا

گي

پا

جي

جِي

ءُ

جِ

يا

ريو

مُن

هن

جو

جِي

ءُ

جِي

ري

سا

يا

ريو

لطيفيات

شاهه جو راڳ (جلد پهريون)

اُستاد امير علي خان

فنونُ لطيفَ ۾ موسيقيءَ جو برتر درجو مڃيو ويو آهي. اِنهيءَ ڪري به ته ادب ۽ مصوري ماڻهن سان هيڪل، پر موسيقي ساڻن اجتماعي مخاطب ٿئي ٿي. انگريزيءَ ۾ فنَ لطيفَ جي اِنهن ٽن قسمن- ادبَ، مصوريءَ ۽ موسيقيءَ کي ’Three Arts‘ يعني ’ٽي (لطيف) فَنَ‘ ٿو سڏجي. رقص، ڊراما...

داستان ٽيون

شاهه جو راڳ (جلد پهريون)

ھن ڪِتاب ۾