Video

داستان پهريون

(1)

رَي سَا	رَي	ني ڌي	نا ڌي	ساري پا ما	رَي سَا رَي
ڀَلا	ئِي	آهِينِ،	پِرِين	ڀَلائِيءَ	پانهنجي؛
سَا ني ڌي	پا ڌي	پا مي پا	ري سا ما	ري	سَا رَي
سَٻاجھا	سِرِ	چَڙهيو،	ڏوراپو	نه	ڏِينِ؛
پا	سَا	پا ڌي ما	پا پا	مَا گَي مَا	سَا رَي پا ما پا
مان	ڏي	مَديُون	ٿِينِ،	سَڄَڻَ	سَڄايِنِ ۾.

(2)

رَي سَا رَي نَي ڌي	نا ڌي	سَا	سَا رَي پَا مَا	رَي	سَا رَي
پيشانيءَ ۾	پِرينءَ	جي،	ڀَلائيءَ	جا	ڀيرَ،
سا ني ڌي	پا ڌي پا مي	پا	رَي	سَا مَا رَي	سَا رَي
اَڱڻ	اُڪَنڊينِ	جي،	ڏي	پاٻوهي	پيرَ،
پا سَا پا	ڌي ما	پا پا	مَا گَي مَا	سَا رَي پا ما	پا
قَمَرُ	پاڙي	ڪيرَ،	شَمسُ	سُپيرينِ	سين؟

(3)

رَي	سَا رَي	ني ڌي نا	ڌي سَا سَا	رَي پا ما	مَا رَي سَا رَي
تون	چَنڊَ!	اُهوئِي،	جو هُتِ	پَسِين ٿو	پِرِينءَ کي؛
سَا ني ڌي	پا ڌي پا	مي پا رَي	سَا مَا رَي	سَا	سَا رَي
آڏِتُ	چئج	اُنِ کي،	ڏِيانءِ	جو	روئِي؛
پَا سَا پا ڌي	مَا پَا	پَا مَا	گَي	مَا سَا	رَي پا ما
هيڪاندِيءَ	هوئِي،	سانگُ	مَ	پَوي	سَڄَڻين!

(4)

رَي سَا	رَي ني ڌي	نا ڌي	سَا سَا	رَي پا ما	ما رَي سَا رَي
مَرُ	هيڪاندا	هُونِ	پِرِين،	سانگِ مَ	وڃن سيڻَ!
سَا ني	ڌي پا ڌي	پا مي پا	رَي سَا	مَا رَي	مَا سَا رَي
رهيا	آهِينِ	روحَ ۾،	نِتُ	جِنِين	جا نيڻَ؛
پا سَا پا ڌي	ما پا پا	ما	گي ما سَا	رَي پا	ما پا نا ڌي
وِماسِيا	جِن ويڻَ،	ٿو	تارِيءَ	تَڳي	تِنِ هِنئون.

(5)

رَي سَا	رَي ني ڌي	نا	ڌي سَا	سَا رَي پا	ما رَي سَا رَي
رات	سَهائِي،	ڀُون	سَنئِين،	پَٽِيُنِ	وڏو پَنڌُ،
سَا ني ڌي	ڌي پا ڌي	پا	مي پا رَي	سَا مَا رَي	سَا رَي
هلندي	حَبيبن	ڏي،	ڪَرَها!	موڙِ مَ	ڪَنڌُ،
پا سَا پا	ڌي ما	پا پا	ما	گي ما سَا	پا ما پا پا
ٻَنڌَڻُ	سوئِي	ٻَنڌُ،	جو	پهچائي	پِرينِ کي.

(6)

پا ني	سَا ني سَا	رَي	ني ڌي	ني ني	سَا رَي مَا رَي سَا
رات	سَهائِي،	ڀُون	سَنئِين،	ڀائِي!	گُھرجي ڀَلُ؛
پا پا ني	سَا	پا ني سَا رَي	نا ڌي پا	سَا رَي	مَا رَي
آهُرَ	۾	ايلاچِيُون،	چَندَن	چَرِي	چَلُ؛
سَا ني ڌي	ڌي	پا ڌي پا	مي پا	رَي سَا	ما پا ما
مون توئِي	سين	ڳالهڙِي،	ٻِئي	ڪَنهِين	مَ سَلُ؛
ري ري سا	پا ما	گي ما	سا ري پا ما	پا ڌي ني	سا
هاهُرَ	ڪندو	هَلُ،	ته کِجايُون	کَـرَنِ	کي.

(7)

پا ني	سا ني سا	ري ني ڌي	ني ني سَا رَي	گي ما	پا ما
راتِ	سَهائي،	ڀُون سَنئِين،	پِرتِ نَئِين،	پَنڌُ	ڀُورِ،
سَا ني	ڌي ڌي پا ڌي	پا	مي پا	رَي سَا	گي ما ري
مَيا!	محبوبنِ	جي،	هلي	وانءُ	حُضُور،
پا سَا	پا ڌي	ما پا پا	ما گي	ما سا	پاما پا
الله	لڳِ	اَسُورِ،	اُتان	ئي ٿي	آءُ تون.

(8)

پا ني	سَا ني سَا	رَي ني ڌي	ني ني سَا رَي	گي ما	پا ما
راتِ	سَهائي،	ڀُون سَنئِين،	پِرتِ نَئِين،	پَنڌُ	پَسُ،
سَا ني	ڌي ڌي پا ڌي	پا	پا مي پا	رَي سَا	مَا رَي
ميا!	محبوبنِ	ڏي،	وڃڻ	ڪجي	وَسُ،
پا سَا	پا ڌي	ما پا پا	ما گي ما	سا ري پا	ڌي گي ما
رات	هلي	تون رَسُ،	ته خبر	کَــرَنِ	نه پوي.

(9)

پا ني	سَا ني	سَا رَي ني	ڌي ني ني	سَا رَي	گي ما پا
اَڄ	پڻ	اَڇائِي،	چوڏهِينءَ	ماهَ	چَنڊَ جي،
سَا	ني ڌي ڌي	پا ڌي پا	پا مي پا	رَي	مَا رَي
مون	گهَرِ مون	پِرينِ جي،	اَچڻ	جي	وائِي،
پا	سَا پا	ڌي ما پا	پا ما	گي ما	سَا رَي پا ما
مون	گهَرِ	واڌائي،	پيئي	کامَ	کَــرَنِ ۾.

(10)

پا ني	سَا ني	سَا رَي ني	ڌي ني ني	سَا رَي	گي ما پا
اَڄ	پــڻ	اَمارو،	چوڏهِينءَ	ماهَ	چَنڊَ جو،
سَا	ني ڌي ڌي	پا ڌي پا	پا مي پا	رَي	سا ما
مون	گهَرِ مون	پِرينِ جي،	اَچــڻ	جو	وارو،
پا سَا پا	ڌي ما پا	پا ما	گي ما گي	سا ري	ڌي گي ما
سَڄَڻُ	سوڀارو،	ڀيڄَ	ڀِـــنيءَ	گهَرِ	آئِــــيو.

(11)

پا پا ني	ني سَا	سَا پا ني	ني سَا رَي گَا	ما سا ري	پا ما
چوڏهينءَ	چَنڊُ	اُڀريو،	اُوڻــٽِـيہَ	پَسيسِ	عامِ،
سَا سَا ما	پا گي	سَا ني ڌي	ني رَي	سَا رَي گَي	مَا سَا رَي
مٿس	ناهِ	مَلامَ،	جيڪي	پُڇِين	پُڇ سو.

(12)

رَي سَا رَي	ني ڌي نا	ڌي سَا سَا	ري پا ما	گي ما پا	ري پا ما
چوڏهِينءَ	چَنڊَ! تون	اُڀِرين،	سَهسين	ڪَرِئين	سينگارَ؛
سَا ني ڌي	پا ڌي پا مي	پا رَي سَا	ما ري سا ري	گي ما پا	گي ما ري
پَلَڪَ	پِريان جي	نه پَڙِين،	جي حِيلَنِ	ڪَرِئين	هَزارَ؛
پا سا	پا	ڌي ما پا پا ما	گي ما	سا ري	ري پا ما
جهڙو	تون	سَڀَ ڄَمارَ،	تهڙو	دَمُ	دوست جو.

(13)

رَي سَا	ري ني ڌي	نا ڌي	سَا سَا ري	پا ما گي
سهسين	سِجَنِ	اُڀري،	چوراسِي	چَنڊَنِ؛
پا سا	پا	ڌي ما پا پا	ما گي	ما سا ري	ري پا ما
بالله	ري	پِرِيَنِ،	سَڀَ	اُونداهِي	ڀانـئِيان.

(14)

رَي سَا	رَي ني ڌي	نا ڌي	سَا سَا رَي پا	گي ما ري گي	ما
چَنڊَ!	تنهنجِي	ذاتِ،	پاڙيان نه	پِـــــــرِيُــنِ	سين؛
پا	سَا پا ڌي	ما پا	پا ما گي	ما سا	ري پا ما
تُون	اَڇو ۾	راتِ،	سَڄَڻَ	نِتُ	سوجِھرا.

(15)

رَي سَا	رَي ني ڌي	نا ڌي سَا	رَي پا ما گي	ما	پا ما
چَنڊَ!	چِٽائي	تنهنجي،	سِياهيءَ	۾	سُورُ،
سَا ني	ڌي پا	ڌي پا مي	پا ري	سا ما	ري گي
لايان	لالَ	لِڱن کي،	چَندَن	ڀري	ٻُورُ،
پا سَا پا	ڌي ما پا	پا	ما گي ما سا	ري ري پا	ما
ڪوماڻو	ڪَپُورُ،	مون	واجهائيندي	پِرِينءَ	کي.

(16)

رَي سَا	رَي ني ڌي	نا ڌي	رَي پا ما	گي ما	پا ما
چَنڊَ!	لَڳَنئي	مَنڊَ،	سنجهيئي	سِيخَ	ٿئين،
پا سَا	پا ڌي ما	پا پا	ما گي ما	سا ري ري پا	ما
ڪر	اونداهي	اَنڌَ،	ته مِلان	محبوبنِ	کي.

(17)

رَي سَا	رَي ني ڌي	نا ڌي	رَي پا ما	گي	ما پا ما
چَنڊَ!	چوانءِ	حَقُ،	جي وِڙهين	جي	وِچرِين،
پا سَا پا ڌي	ما پا	پا ما	گي ما	سا ري ري پا ما	گي ما
ٻه اَکيون	ٽيون	نَڪُ،	تو ۾	ناهِ پِرينَ	جِهو.

(18)

رَي سَا	رَي ني ڌي	نا ڌي	سَا	ري پا ما	گي ري ما
چَنڊَ!	چوانءِ	سَچُ،	جي	مَٺِي نه	ڀانئِئين؛
سَا ني ڌي	پا ڌي پا	مي پا ري	سا ري گي	ما سا ري	پا ما
ڪَڏهن	اُڀرِين	سَنهڙو،	ڪَڏهن	اُڀرِين	ڳَچُ؛
پا سَا پا	ڌي ما پا پا ما	گي ما	سا ري	ني سا ري	سا ري پا ما
مُنهَن ۾	ٻَريئِي مَچُ،	تو ۾	ناھِ	پيشانِي	پِرِينءَ جِي.

(19)

رَي سَا	رَي ني	ڌي نا ڌي سَا	ري	پا ما پا	سا ري پا ما گي
کَڻِي	نيڻَ	خُمارَ مان،	جان	ڪيائون	نازُ نَظَرُ؛
سَا ني ڌي	پا ڌي	پا مي پا	ري سا ري	ري پا ما
سُورجَ	شاخُون	جَھڪِيُون،	ڪُوماڻو	قَـمَــرُ؛
پا سَا	ڌا پي ما	پا پا ما	گي ما	سَا رَي گَي	رَي پَا مَا
تارا	ڪَتِيُون	تائِب	ٿيا،	ديکِيندي	دِلبَرُ؛
ڌي ڌي	پا پا	ما گي ما	سا ري	پا	ڌي ني ري سَا
جَھڪو	ٿيو	جَوهَرُ،	جانِبَ	جي	جَــمالَ سين.

(20)

سَا ني ڌي پا	ڌي پا	ڌي پا مي	پا ري	سا ما ري	سا ري
اونداهيءَ	اَڌَ	راتِ ۾،	پِرينءَ	پَسايو	پاڻُ،
پا سَا	پا ڌي ما پا	پا ما	گي ما	سا ري	ما پا ني ڌي سا
چَنڊُ	ڪَتِينُ	ساڻُ،	پيهي	ويو	پَرلاءَ ۾.

(21)

سَا ني	ڌي پا ڌي	پا ڌي	پا مي	پا رَي سَا	مَا گَي رَي
تارا	تيلِيءَ	رُوءِ،	لُڌا	لالَنَ!	اُڀِرِين؛
پا سَا	پا	ڌي ما	پا ما	گي ما	ني ڌي سَا
جَهڙِي	تو	صُبوح،	تَهڙِي	صافِي	سَڄَڻين.

(22)

سَا ني ڌي	ڌي پا	ڌي پا مي	پا رَي	مَا گَي رَي
توڏانهن	گھڻو	نِهاريان،	تارا!	تيلاهِين؛
پا سَا پا	ڌي ما پا	ما	گي ما ني	ڌي ني سَا
سَڄَڻُ	جيڏاهِين،	تون	تيڏاهِين	اُڀِرين.

(23)

سَا ني ڌي ڌي	پا ڌي	پا مي	پا ري	سَا رَي پا	گَي مَا رَي
هُنَ تاري،	هُنَ	هَنڌِ،	هُتِ	منهنجا	سُپرِين؛
پا سَا پا	ڌي ما پا	ما گي	ما سا ري	پا ما ني	ڌي ني سَا
سَڄَڻَ	ماکيءَ	مَنڌِ،	ڪَؤڙا	ٿين نه	ڪَڏَهِين.

(24)

سَا ني ڌي ڌي	پا ڌي	پا مي	پا رَي	سَا رَي پا	گَي مَا رَي
هُنَ تاري،	هُنَ	هيٺ،	هُتِ	منهنجا	سُپرينِ،
پا سَا پا	ڌي ما پا	ما گي	مَا سَا رَي	پَا مَا ني	ڌي ني سَا
سَڄَڻَ	ماکيءَ	ميٺِ،	ڪَؤڙا	ٿين نه	ڪَڏَهِين.

(25)

سَا ني ڌي ڌي	پا ڌي	پا مي	پا رَي	سَا رَي پا	گَي مَا رَي
هُنَ تاري،	هُنَ	جاءِ،	هُتِ	منهنجا	سُپرينِ،
پا سَا پا	ڌي ما پا	ما گي	ما سا ري	پا ما ني	ڌي ني سَا
سَڄَڻَ	ماکيءَ	ساءِ،	ڪَؤڙا	ٿين نه	ڪَڏَهِين.

(26)

سَا ني	ڌي ڌي	پا ڌي پا مي پا	پا رَي	سا ري پا ما
تارا،	تِـــــرَ،	تِروڪِڻيؤن،	مَٿِن	ڦُلَڙيُون؛
پا سَا	پا	ڌي ما پا ما	گي ما	سا ري پا	ما پا ني گي ما ري
کوءِ!	سي	راتَڙِيُون،	جي مون	پِرِينءَ	پُڄاڻا پيئِيُون.

وائي-1

آستائي: جيڏيون! هِي ضرورُ،

سنچائي: آيل! ڪيئن رهندو پِرينءَ ري؟

انترو (1) سَگهو ساعِتَ نه جِندڙو، اَٺئي پهر مَلورُ.

انترو (2) مَنَ ۾ مشتاقن جي، ساجَنَ! تنهنجو سُورُ.

انترو (3) پيرين آئون نه پُڄڻي، ڏيهه پِريان جو ڏُورُ.

انترو (4) وڃي ويلَ سڀ ڪنهِين، هِنئڙو پِرينءَ حُضورُ.

سِا

ري

جي

ڏِ

پا

ڌي

ما

گي ما

ري گي

سِاري

گي ما

ري

سِا

ري

يون

هه

رو

رُ

جي

ڏِ

ني

سِاسِا

ري گي

ماپا

ما

گي

ري

سِا

ري گي

ماپا

ري سِا

ري

سِا

ري

يل

ڪِي

ئن

هن

دو

پِ

رِين

ءَ

ري

جي

ڏِ

پا

يون

هه

انترو (1) سَگهو ساعِتَ نه جِندڙو، اَٺئي پهر مَلورُ.

پا

ما

پا

سَا

ني

سَا

رَي

مَا

رَي

ني

رَي

نا

پا

سَ

گهو

سا

عـ

تَ

جن

دَ

ڙو

ني

سَا

رَي

سَا

نا

پا

گي ما

ري گي

سَاري

گي ما

ري

سِا

ري

اَ

ٺَ

ئِي

پَ

هَه

رَ

مَ

لُو

رُ

جي

ڏِ

پا

يون

هه

انترو (2) مَنَ ۾ مشتاقن جي، ساجَنَ! تنهنجو سُورُ.

ڌا

گِ

ڌن

ڌِن

تا

ڌن

ڌِن

پا

ما

پا

سَا

ني

سَا

رَي

مَا

رَي

ني

رَي

نا

پا

مَ

نَ

مُ

تا

قَ

نَ

جي

ني

سَا

رَي

سَا

نا

پا

گي ما

ري گي

سَاري

گي ما

ري

سِا

ري

سا

تُ

نهن

جو

سُو

رُ

جي

ڏِ

پا

يون

هه

انترو (3) پيرين آئون نه پُڄڻي، ڏيهه پِريان جو ڏُورُ.

پا

ما

پا

سَا

ني

سَا

رَي

مَا

رَي

ني

رَي

نا

پا

پي

رين

ئون

نِه

پُ

ڄُ

ڻي

ني

سَا

رَي

سَا

نا

پا

گي ما

ري گي

سَاري

گي ما

ري

سِا

ري

ڏي

هه

رِ

يان

جو

ڏُو

رُ

جي

ڏِ

پا

يون

هه

انترو (4) وڃي ويلَ سڀ ڪنهِين، هِنئڙو پِرينءَ حُضورُ.

ڌا

گِ

ڌن

ڌِن

تا

ڌن

ڌِن

پا

ما

پا

سَا

ني

سَا

رَي

مَا

رَي

ني

رَي

نا

پا

وَ

ڃي

وي

لَ

سَ

ڪَ

نهين

ني

سَا

رَي

سَا

نا

پا

گي ما

ري گي

سَاري

گي ما

ري

سِا

ري

هِن

ئـ

ڙو

رين

ءَ

حُ

ضُو

رُ

جي

ڏِ

پا

ڌي

ما

گي ما

ري گي

سَاري

گي ما

ري

سِا

ري

يون

هه

رو

رُ

جي

ڏِ

ني

سِاسِا

ري گي

ماپا

ما

گي

ري

سِا

ري گي

ماپا

ري سِا

ري

سِا

ري

يل

ڪي

ئن

هن

دو

پِ

رِين

ءَ

ري

جي

ڏِ

پا

يون

هه

وائي-2

آستائي: اڱڻ آيام پيهي يا الله،

سنچائي: مون ساريندي سُپرين.

انترو (1) مشڪ عطر مون پرين، سڪ سڄم سڀئي.

انترو (2) تن جنين جو طالبو، روح تنين سين ريهي.

انترو (3) ساجن سنديءَ سونهن جي، آئون ڳالهه ڪريان ڪيهي.

انترو (4) ٿيو لطف لَطِيفُ چئي، دوسُ آيو در پيهي.

پا

ما

پا

سَا

ڌي

سَاڌي

پا

ما

گي

ساري

پا

ڌي

پا

يا

اَ

لا

اڱ

يا

اڱ

يا

پي

هِي

پا

ما

پا

سَا

ڌي

سَاڌي

پا

ما

گي

ني

سَا

رَي

سَا

نا

ڌي

پا

يا

اَ

لا

اڱ

يا

مون

سَا

رين

دي

گي

ما

ري

سَاڌي

پا

ما

گي

ساري

پا

ڌي

پا

سُ

پَ

رين

اَ

لا

اڱ

يا

اڱ

يا

پي

هي

پا

ما

پا

سَا

يا

اَ

لا

انترو (1) مشڪ عطر مون پرين، سڪ سڄم سڀئي.

ڌن

ڌا

ڌن

ڌا

تن

تا

ڌن

ڌا

پا

ني

سَا

ني

سَا

گَي

رَي

مَا

گَي

رَي

سَا

رَي

ني

سَا

مُش

ڪَ

عَ

طُ

رُ

مون

پِ

رِين

سَا

نا

ڌي

پا

ڌي

گي

ما

ري

سِا

ساري

پا

پاپا

ڌي

پا

مُش

ڪَ

عَ

طُ

رُ

مون

پِ

رِين

سڪ

مُ سُ

ڀي

ئي

پا

ما

پا

سَا

يا

اَ

لا

انترو (2) تن جنين جو طالبو، روح تنين سين ريهي.

پا

ني

سَا

ني

سَا

گَي

رَي

مَا

گَي

رَي

سَا

رَي

ني

سَا

تَ

جَ

نِين

جو

طا

لَ

بُو

سَا

نا

ڌي

پا

ڌي

گي

ما

ري

سِا

ساري

پا

پاپا

ڌي

پا

تَ

جَ

نِين

جو

طا

بو

رُو

حَ ت

نين

سين

ري

هي

پا

ما

پا

سَا

يا

اَ

لا

انترو (3) ساجن سنديءَ سونهن جي، آئون ڳالهه ڪريان ڪيهي.

پا

ني

سَا

ني

سَا

گَي

رَي

مَا

گَي

رَي

سَا

رَي

ني

سَا

جَ

نَ

سن

دي

ءَ

سُون

هَن

جي

سَا

نا

ڌي

پا

ڌي

گي

ما

ري

سِا

ساري

پا

پاپا

ڌي

پا

سا

جَ

نِ

سن

دي

سُون

هن

جي

آئون

ڳا

لهه ڪ

ريان

ڪي

هي

پا

ما

پا

سَا

يا

اَ

لا

انترو (4) ٿيو لطف لَطِيفُ چئي، دوسُ آيو در پيهي.

پا

ني

سَا

ني

سَا

گَي

رَي

مَا

گَي

رَي

سَا

رَي

ني

سَا

يو

لُط

لَ

طِي

فُ

چَ

ئي

سَا

نا

ڌي

پا

ڌي

گي

ما

ري

سِا

ساري

پا

پاپا

ڌي

پا

يو

لُط

لَ

طِي

چَئي

دو

سُ آ

يو

در

پي

هي

پا

ما

پا

سَا

ڌي

سَاڌي

پا

ما

گي

سَا

پا

ڌي

پا

يا

اَ

لا

يا

مون

سا

رين

دي

پا

ما

پا

سَا

ڌي

سَاڌي

پا

ما

گي

سَا

پا

ڌي

پا

سُ

رين

اَ

لا

اڱ

يا

اڱ

يا

پي

هي

پا

ما

پا

سَا

يا

اَ

لا

وائي-3

آستائي: وَهلِي وَنءُ مَ وِهامِي!

سنچائي: رَهُ رات! رائِينديس پرِينءَ کي.

انترو (1) شَمع ٿِينديَس شَب ۾، اِن خوشيء کان کامِي.

انترو (2) بابُوئن سندِي باه جِئَن، ٻَران شال اُجھامِي!

انترو (3) پِرتِ جا پِيتَم جِي، سا ڪِينَ پروڙي عامِي.

انترو (4) مونکي مون پِريُن جو، آهي دَردُ دَوامِي.

انترو (5) آهيان يارُ سَيَّدَ جو، ڪانَ رهِي ڪا خامِي.

انترو (6) روشَنُ ٿِيان رُڃُنِ ۾، جي هُئان لَنؤُ اِنهيءَ لامي.

انترو (7) ڪارِي سا قِيامَ سَنئِين، هوتُ جنهنجو حامِي.

انترو (8) هُوءَ جا لَنؤُ، لَطِيفُ چئي، مونکي آهي مُدامِي.

سا

ري

پا

ڌي

ما

پا

سا

ڌي

ما

پا

ما

گي

ري

وَ

هه

لِي

وَ

نَ

ءُ

وِ

ها

هِي

پا

ني

ڌي

ني

سا

ني

ري

سا

ڌي

ما

پا

گي

ري

رَ

ههَ

را

رَ

ها

ئين

دَ

پِ

رِين

کي

سا

ري

پا

ڌي

وَ

هه

لِي

وَ

انترو (1) شَمع ٿِينديَس شَب ۾، اِن خوشيء کان کامِي.

پا

ما

پا

ني

سا

ني

سا

ري

سا

ري

گي

ما

ري

سا

شَ

مَ

عَ

ٿِين

دِ

يَ

شَ

بَ

سَا

ني

سَا

ري

سا

ني

ڌي

پا

ما

ساني

ڌي پا

گي ما

ري گي

ماپا

اِ

نَ

خو

شِي

ءَ

کان

کا

مِي

سا

ري

پا

ڌي

وَ

هه

لِي

وَ

انترو (2) بابُوئن سندِي باه جِئَن، ٻَران شال اُجھامِي!

پا

ما

پا

ني

سا

ني

سا

ري

سا

ري

گي

ما

ري

سا

با

بُو

ئـ

نَ

سَن

دِي

با

هه

جِ

ئِن

سَا

ني

سَا

ري

سا

ني

ڌي

پا

ما

ساني

ڌي پا

گي ما

ري گي

ماپا

ٻَ

را

شا

لَ

اُ

جها

مِي

سا

ري

پا

ڌي

وَ

هه

لِي

وَ

انترو (3) پِرتِ جا پِيتَم جِي، سا ڪِينَ پروڙي عامِي.

تن

تا

ڌن

ڌا

تن

تا

ڌن

ڌا

پا

ما

پا

ني

سا

ني

سا

ري

سا

ري

گي

ما

ري

سا

پِ

رِ

تَ

جا

پِي

تَ

مَ

جي

سَا

ني

سَا

ري

سا

ني

ڌي

پا

ما

ساني

ڌي پا

گي ما

ري گي

ماپا

سا

ڪِي

نَ

پَ

رُو

ڙي

عا

مِي

سا

ري

پا

ڌي

وَ

هه

لِي

وَ

انترو (4) مونکي مون پِريُن جو، آهي دَردُ دَوامِي.

پا

ما

پا

ني

سا

ني

سا

ري

سا

ري

گي

ما

ري

سا

مون

کي

مُون

رِ

نَ

جو

سَا

ني

سَا

ري

سا

ني

ڌي

پا

ما

ساني

ڌي پا

گي ما

ري گي

ماپا

هي

رَ

دُ

دَ

وا

مِي

سا

ري

پا

ڌي

وَ

هه

لِي

وَ

انترو (5) آهيان يارُ سَيَّدَ جو، ڪانَ رهِي ڪا خامِي.

ڌن

ڌا

ڌن

ڌا

تن

تا

ڌن

ڌا

پا

ما

پا

ني

سا

ني

سا

ري

سا

ري

گي

ما

ري

سا

ههِ

يان

يا

رُ

سَ

يَ

دَ

جو

سَا

ني

سَا

ري

سا

ني

ڌي

پا

ما

ساني

ڌي پا

گي ما

ري گي

ماپا

ڪَا

رَ

هي

ڪا

خا

مِي

سا

ري

پا

ڌي

وَ

هه

لِي

وَ

انترو (6) روشَنُ ٿِيان رُڃُنِ ۾، جي هُئان لَنؤُ اِنهيءَ لامي.

سم

تاڙي

خالي

تاڙي

پا

ما

پا

ني

سا

ني

سا

ري

سا

ري

گي

ما

ري

سا

رو

شَ

ٿيان

رُ

سَا

ني

سَا

ري

سا

ني

ڌي

پا

ما

ساني

ڌي پا

گي ما

ري گي

ماپا

جي

ههُ

ئان

لن

ءُ

اِن

هِي

ءَ

لا

مِي

سا

ري

پا

ڌي

وَ

هه

لِي

وَ

انترو (7) ڪارِي سا قِيامَ سَنئِين، هوتُ جنهنجو حامِي.

سم

تاڙي

خالي

تاڙي

پا

ما

پا

ني

سا

ني

سا

ري

سا

ري

گي

ما

ري

سا

ڪا

رِي

سا

قِ

يا

مَ

سَن

ئين

سَا

ني

سَا

ري

سا

ني

ڌي

پا

ما

ساني

ڌي پا

گي ما

ري گي

ماپا

هو

جن

هن

جو

حا

مِي

سا

ري

پا

ڌي

وَ

هه

لِي

وَ

انترو (8) هُوءَ جا لَنؤُ، لَطِيفُ چئي، مونکي آهي مُدامِي.

پا

ما

پا

ني

سا

ني

سا

ري

سا

ري

گي

ما

ري

سا

هُو

ءَ

جا

لَن

لَ

طي

فُ

ئي

سَا

ني

سَا

ري

سا

ني

ڌي

پا

ما

ساني

ڌي پا

گي ما

ري گي

ماپا

مون

کي

هي

مُ

دا

مِي

سا

ري

پا

ڌي

وَ

هه

لِي

وَ

لطيفيات

شاهه جو راڳ (جلد پهريون)

اُستاد امير علي خان

فنونُ لطيفَ ۾ موسيقيءَ جو برتر درجو مڃيو ويو آهي. اِنهيءَ ڪري به ته ادب ۽ مصوري ماڻهن سان هيڪل، پر موسيقي ساڻن اجتماعي مخاطب ٿئي ٿي. انگريزيءَ ۾ فنَ لطيفَ جي اِنهن ٽن قسمن- ادبَ، مصوريءَ ۽ موسيقيءَ کي ’Three Arts‘ يعني ’ٽي (لطيف) فَنَ‘ ٿو سڏجي. رقص، ڊراما...

داستان پهريون

انترو (2) مَنَ ۾ مشتاقن جي، ساجَنَ! تنهنجو سُورُ.

انترو (2) تن جنين جو طالبو، روح تنين سين ريهي.

شاهه جو راڳ (جلد پهريون)

ھن ڪِتاب ۾