Video

داستان پهريون

رَي رَي سَا	سَا سَا	پا ڌي ڌي	پا ما مي	گَي رَي رَي	گَي	مي پا
اَول	الله	عَلِيمُ،	اعليٰ،	عالَمَ	جو	ڌَڻِي،
رَي رَي ما	مي مي گي	گَي گَي	رَي رَي	سَاسَا	ني ڌي	ني ني
قادِرُ	پنهنجي	قُدرت	سين،	قائم	آهِ	قديم،
رَي رَي	سَاسَاسَا	سَاسَاپا	سَاسَاسا	ني ڌي	ساپا
والي،	واحِدُ،	وَحۡدَهٗ،	رازق،	رَبُّ	رَحِيم،
ڌي	پاپاپا	پاپا	سَاسَا	سَاسَا	ني ڌي	پاساسَا
سو	ساراه	سچو	ڌڻي،	چئِي	حَمدُ	حَڪِيم،
پاپا	مي مي	گي گي	گي گي	رَي رَي	سَاسَا	پَا
ڪري	پاڻ	ڪَرِيمُ،	جوڙُون	جوڙَ	جهان	جي.

(2)

رَي رَي سَا	سَا	سَاسَا	پاپا	ڌي ڌي	پا	گَي رَي	مي پا
وَحدَهُ	لا	شرِيڪَ	لَـہُ،	جان	ٿو	چئين	اِيئن،
رَي	رَي	سَا پَا سَا	سا گَي گَي ڪارَڻِي،		رَي رَي	سَا سَا	ني ڌي
تان	مَڃ	مُحمدُ	سا گَي گَي ڪارَڻِي،		نِرتؤن	منجهان	نيـنہن،
سَا	پا	مي مي	گي گي	گي گي	رَي رَي	سَا سَا	پا
تان	تون	وڃِيو	ڪِيئن،	نائين	سِرُ	ٻين	کي.

(3)

رَي رَي سَا	سَا	سَا سَاسَا	پا پا	ڌي ڌي	ڌي	ڌي
وَحدَهُ	لا	شَريڪَ	لَـہُ،	جَڏهِن	چيو	جَن،
پا پا	سَاسَاسَا	سَاسَاپا	گَي گَي گَي	رَي سَا	رَي رَي	سَا سَا
تَن	مڃيو	مُحمّدُ	ڪَارڻي،	هيجان	ساڻُ	هِنينِ،
سَاسَا	پا پا	مَي مَي	گي گي گي گي	رَي رَي	سَاسَا پا
تڏِهِن	منجهان	تَنِ،	اَوَتَڙِ	ڪونه	اوليو.

(4)

رَي رَي سَا	سَا	سا سا	پا پا	ڌي ڌي	پا مي	گَي رَي	مي پا
وَحۡدَہٗ	لا	شَرِيڪَ	لَہٗ،	جن	اُتو	سين	ايمانَ،
پاپا	سَاسَا	ساپاسَا	گَي	گَي گَي	رَي سَا	رَي رَي	سَا پا سَا
تن	مڃيو	مُحمَّدُ	ڪا	رَڻِي،	قَلبَ	ساڻ	لِسانَ،
رَي رَي	سَا ني ڌي	پا	پا پا ني	ني ڌي ني رَي	ڌي رَي	رَي	ني رَي سَا
اُوءِ	فائِقَ	۾	فَرمانَ،	اَوَتڙِ	ڪنهن	نه	اوليا.

(5)

گَي گَي گَي ري	گي رَي		گَي	رَي سَا	پا ني رَي		رَي سا	سَاسَاپا
اَوَتڙَ	ڪنهن		نه	اوليا،	سُتَڙِ		ويا	سالِمَ،
پاپا	پا	ني ڌي		ني سا	سَاسَاسَا	ني		ڌي ڌي
هيڪا	ئِي	هيڪُ		ٿيا،	اَحَدَ	سين		عالِمَ،
رَي	رَي سا	ني ڌي پا		پاپا	ني ڌي	رَي رَي		سَا
بي	بها	بالِمَ،		آگي	ڪيا	اڳَهِيـ		ن.

(6)

مي پا	گَي گَي		گَي گَي	ني ني سَا	ني	سَاپا
آگي	ڪيا		اڳَهِين،	نسورو	ئي	نُور،
گَي رَي سَا	سَا رَي سَا	ني ڌي پا		پا پا ڌي پا	پاپاني	ڌي رَي	سَاسَا
لَاخَوفٌ	عَلَيهِمۡ	وَلَاهُمۡ		يَحۡزَنُونَ،	سچن	ڪونهي	سُور،
مي پا	گَي رَي	گَي رَي گَي		گَي گَي	رَي رَي سا	پا ڌي رَي	سا
مولي	ڪيو	معَمُور،		انگُ	اَزَلَ	۾ اُنِ	جو.

(7)

پاپاپاني	ڌي		رَي رَي سا	ني ني سَا	سَا	سَا سَاسَا
وَحۡدَهٗ	جي		وڍيا،	اِلَا الله	سين	اورِينِ،
پا پا	پا پاپا پا	ني ڌي ني		ڌي ڌي ڌي ني	رَي	گَي سَا
هِنيون	حقيقت	گڏيو،		طريقت	تو	رِينِ،
پا پا سَاڌي	رَي	رَي سَا		سَا	ڌي سَا سَا	رَي گا سَا
معرفت	جي	ماٺ		سين،	ڏيساندَرُ	ڏورِينِ،
پا پا	ڌي مي ڌي	مي گي مَي		سَا رَي	گَي	رَي گَي رَي سَا
سُک	نه سُتا	ڪڏهين،		ويهي	نه	ووڙِينِ،
گَي گَي گَي گَي	رَي رَي گَي	ري گَي گَي		ڌي ڌي ڌي ڌي	ني سَا	سَا رَي
ڪُلَهِنئُون	ڪورِينِ،	عاشق		عَبۡدُاللَـ	طِيفُ	چئي.

(8)

رَي رَي رَي سَا	ڌي	رَي رَي سَا	گَي گَي رَي گي	رَي رَي	سَارَي
وَحدَه	جي	وَڍيا	اِلااللهَ	اڌَ	ڪيا،
پا پا ڌي ني	سَا رَي گي	رَي گي	پا رَي	سَا سَا
مُحَمّدُ	رَسُول	چئي،	مسلمان	ٿيا،
پا پا پا	ڌي ني	سَا رَي گَي	گَي گَي	سَا سَا	رَي سَا	پا سَا
عاشِق	عبد	اللطيف	چئي،	انهين	پَـہِ	پيا،
رَي گَي	گي مي	گَي رَي	گي ري	رَي سَا	رَي سَا ني	ڌي رَي سَا
تيلان	ڌڻي	ڌُئا،	جيلان	وِيا	وحدتَ	گڏجي.

(9)

رَي رَي سَا	ڌي	رَي رَي سَا	گَي گَي	گَي رَي گَي	سَا پا
وَحدَهُ	جي	وَڍيا،	ڪيا	اِلاالله	اَڌ،
پا	ڌي ني	سَا رَي	ني سَا	گَي گَي	مَا گَي رَي گَي	سَا ني سَا
سي	ڌَڙ	پَسي	سَڌَ،	ڪنهن	اَڀاڳيءَ	نه ٿئي.

(10)

رَي رَي رَي سَا	ڌي	رَي رَي سَا	گَي گَي	رَي گَي	رَي	رَي سَا
وَحۡدَہٗ	لا	شَرِيڪَ	لَہٗ،	ٻُڌءِ	نه	ٻوڙا،
پا پا	ڌي ني	سَا رَي گَي	رَي	رَي گَي	سَا رَي گَي	سَا سَا
ڪه تو	ڪنين	نه سُئا،	جي	گَھٽَ	اَندر	گھوڙا،
پا پا پا	ڌي ني	سَا رَي	گَي گَي	ڌي ڌي ڌي	ڌي رَي سَا
ڳاڙيندين	ڳوڙها،	جت	شاهد	ٿِيندءِ	سامُهان.

(11)

رَي رَي رَي سَا	ڌي رَي رَي سَا	گَي گَي	رَي گَي	گَي رَي گَي	سا پا
وَحۡدَہٗ	لا شَرِيڪَ	لَہٗ،	ايءُ	وِهائج	وِيُّ،
پا ڌي ني	سَا	سَا رَي ني سَا	گَي گَي	رَي سَا رَي	سَا رَي
کَٽين	جي	هارائِئين،	هنڌ	تُنهنجو	هِيُّ،
سَا سَا	پا پا سَا	مَي گَي	رَي رَي	گَي گَي	رَي سَا ني سَا
پاڻان	چوندُءِ	پِيُّ،	ڀري	جام	جَنَّت جو.

(12)

رَي رَي رَي سَا	ڌي رَي رَي سَا	گَي گَي	رَي گَي	گَي رَي گَي رَي	سا پا
وَحۡدَہٗ	لا شَرِيڪَ	لَہٗ،	اِيُ	هيڪڙائِئَ	حَقُّ،
پا ڌي ني	سَا	سَا رَي	ني سَا گي گَي	رَي	رَي سَا ني سَا
ٻيائِي	کي	ٻَکُ،	جن وڌو،	سي	ورِسيا.

(13)

رَي رَي رَي سَا	ڌي رَي	ڌي رَي سَا	گَي گَي	گَي رَي گَي	رَي سَا سا پا
سِرُ ڍُونڍيان،	ڌڙ	نه لهان،	ڌڙ	ڍُونڍيان،	سِرُ ناهِ،
پا ڌي	ڌي ني سَا	سَا رَي ني سَا	گَي گَي	رَي رَي سَا	ني سَا
هَٿَ	ڪَرايُون	آڱريون،	ويا	ڪپجي	ڪانِہ،
سَا پا	مَي	مَي گَي گَي	گَي گَي رَي	سَا	پا پا سَا
وحدت	جي	وِهانءِ،	جي ويا،	سي	وڍيا.

(14)

رَي رَي	رَي سَا	سا پا پا	سَا سَا	ني ڌي	ني سَا پا
عاشق	چَؤ مَ	اُنَ کي،	مَ ڪِي	چَؤ	معشوق،
ڌي ڌي	پا پا	پا پا سَا	سَا سَا	ني ڌي	پا سَا سَا
خالق	چَؤ مَ	خام تون،	مَ ڪِي	چَؤ	مخلوق،
پا پا مَي	گَي گَي	گَي رَي گَي	رَي	گَي گَي رَي رَي	سَا سَا پا
سَلِج	تنهن	سُلوڪ،	جو	ناقِصئا	نِڱيو.

(15)

سَا پا سَا	مَي مَي	گي	گَي رَي	سَا سَا	پا سَا
وحدتان	ڪثرت	ٿي،	ڪثرت	وحدت	ڪُلُّ،
رَي رَي	رَي سَا سَا	سَا پا پا	سَا سَا	ني ڌي	سَا پا
حق	حقيقي	هيڪڙو،	ٻولئ	ٻِئ مَ	ڀُلُ،
مَي	مَي گَي گَي	رَي	گَي رَي	رَي رَي	سَا سَا پا
هُو	هُلاچو	هُل،	باالله	سندو	سڄڻين.

(16)

رَي رَي سَا	رَي سَا	سَا پا پا	سَا سَا	ني ڌي	ني سَا پا
پاڻَهِين	جَلَّ	جَلَالَہٗ،	پاڻهِين	جانِ	جمالُ،
رَي رَي	رَي سَا سَا	سَا پا پا	سَا سَا	ني ڌي	پا سَا پا
پاڻهِين	صورت	پِرِينءَ جي،	پاڻهِين	حُسن	ڪَمالُ،
پا پا ني	گَي گَي رَي گَي	گَي رَي	رَي رَي	سَا سَا	پا پا
پاڻهِين	پِير مُريد	ٿئي،	پاڻهِين	پاڻَ	خيالُ،
سَا سَا	پا مَي مَي	گَي گَي	رَي رَي سَا	رَي سَا	سَا پا
سڀ	سڀوئي	حالُ،	منجھان ئي	معلوم	ٿئي.

(17)

رَي رَي سَا	رَي سَا	سَا پا	سَا	ني ڌي	ني سا پا
پاڻَهِين	پسي	پاڻ	کي،	پاڻهِين	محبوب،
پا مَي	مَي گَي	رَي گَي	گَي رَي	رَي رَي	سَا سَا پا
پاڻهِين	خلقي	خُوب،	پاڻهِين	طالب	تن جو.

(18)

رَي رَي سَا	سَا پا	سَا ني ڌي ني	سَا سَا پا
سو هِيءُ،	سو هُو،	سو اَجَلُ،	سو اَلله،
پا مَي گَي	رَي رَي گَي	گَي رَي رَي	رَي سَا سَا پا
سو پِرِين،	سو پساه،	سو ويري،	سو واهَرو.

(19)

گي مي گي	رَي	رَي گَي	پا پا	پا ڌا ني	ري	گي رَي سَا
پڙاڏو	سو	سَڏُ،	وَرُ	وائِيءَ	جو	جي لَهِين،
مي گي	ري گي	سا ري	ري سا	پا	ڌي	پا پا
هُئا	اَڳَهِين	گڏ،	ٻُڌڻ	۾	ٻه	ٿيا.

(20)

گي	ري گي گي	رَي رَي سَا سَا	پا ڌي	رَي سَا	گَي رَي سَا
ايڪ	قَصَرُ،	دَرَ لَکَ،	ڪوڙين	ڪَڻِسِ	ڳڙکيون،
سَا سَا	ري گَي	رَي سَا رَي	سا رَي	سَا سَا	سا پا پا
جيڏانهن	ڪريان	پرک،	تيڏانهن	صاحب	سامهُون.

(21)

گَي رَي	سا رَي سَا	گَي رَي گي	سَا رَي رَي	سَا سَا	ساپاپا
ڪوڙين	ڪايائُون	تُنهنجيون،	لِکَن	لَکَ	هزارَ،
گَي گَي	ري گي سَا	سا رَي	گَي رَي	سَا سَا رَي	سا ڌي ڌي پا
جِئُ	سڀڪنهن	جئَ	سين،	دَرسن	ڌارون ڌَار،
سَا رَي رَي	سا ني ڌي	ني سَا	رَي گَي ڌي ني	رَي رَي	رَي سا
پِريَمِ!	تُنهنجا	پارَ،	ڪهڙا چئِي	ڪهڙا	چوان.

شاهه جو چالو

وادي سُر: کهرج -سا

سَم وادي سُر: پنچم-پا

گي ري سا- سا پا- مي گي ري گي- ري سا

پا مي ري گي- مي گي ري گي- ڌي پامي- ني سَا

سا پا ڌي ما- گي ري پا ري- گي ري ني سَا

مَي گَي رَي گَي- مَي گَا رَي گَا رَي سَا- سا پا

ري گا ري سا.

سَا گَي رَي گَي مَا رَي گَي- پا مَي گَي رَي ني سَا

ني پا- ري سا- سا پا

وائي-1

آستائي: سَڀَڪا پِريان، ڪُون پُوڄي

سنچائي: نِينهنُ نيڻين ڳُڻُ ڳالِهه وو.

انترو-1: جا چِتايم چِتَ ۾، سڄڻُ سا ٿو ٻُجهي،

سڀڪا پريان ڪُون پُوڄي.

انترو-2: لات جا لطيفُ چي، سڏُ تِنهَنجو سُڄي،

سڀڪا پريان ڪُون پُوڄي.

سَم

تاڙي

خالي

تاڙي

ڌِن

تا

ڪِ

ڌِن

ڌا

تِن

تا

ڪِ

ڌِن

ڌا

سَا

ني

پا

ڌي

پا

مي

ري

گي

ني

ري

مي

گي

پا

مي

ري

سا

سَ

ڀـ

ڪا

پِـ

يان

ڪُ

پُو

ڄي

ني

ڌي

پا

مي

پا

مي

گي

مي

سا

ني

ڌي

پا

مي

ري

ني

نهُن

ني

ڻين

ڳُ

ڻُ

ڳا

لِهه

وو

سا

ني

پا

ڌي

سَ

ڀـ

ڪا

انترو-1: جا چِتايم چِتَ ۾، سڄڻُ سا ٿو ٻُجهي،

ڌِن

تا

ڪِ

جهِن

ڌا

تن

تا

ڪِ

جهن

ڌا

پا

ني ڌي

ني سا

ني

ڌي

ني

سا

سا ڌي

سا ري

ني

ڌي

ني

جا

چـ

تا

يَم

چـِ

تَ

جا

چِـ

تا

يَم

چِـ

تَ

ني

ڌي

ني

ڌي

گي

ري

گي

ري

سا

ني

ڌي

پا

مي

گي

ري

سا

سَـ

ڄَـ

ڻُ

سا

ٿو

ٻُـ

جهي

سا

ني

پا

ڌي

سَ

ڀـ

ڪا

انترو-2: لات جا لطيفُ چي، سڏُ تِنهَنجو سُڄي،

ڌِن

تا

ڪِ

جهِن

ڌا

تن

تا

ڪِ

جهن

ڌا

پا

ني ڌي

ني سا

ني

ڌي

ني

سا

سا ڌي

سا ري

ني

ڌي

ني

لا

تِ

جا

لَـ

طِيـ

فُ

چَـ

ئي

لا

جا

لَـ

طِيـ

فُ

چَـ

ئي

ني

ڌي

ني

ڌي

گي

ري

گي

ري

سا

ني

ڌي

پا

مي

گي

ري

سا

سَ

ڏُ

تن

هن

جو

سُ

ڄي

سا

ني

پا

ڌي

سَ

ڀـ

ڪا

لطيفيات

شاهه جو راڳ (جلد پهريون)

اُستاد امير علي خان

فنونُ لطيفَ ۾ موسيقيءَ جو برتر درجو مڃيو ويو آهي. اِنهيءَ ڪري به ته ادب ۽ مصوري ماڻهن سان هيڪل، پر موسيقي ساڻن اجتماعي مخاطب ٿئي ٿي. انگريزيءَ ۾ فنَ لطيفَ جي اِنهن ٽن قسمن- ادبَ، مصوريءَ ۽ موسيقيءَ کي ’Three Arts‘ يعني ’ٽي (لطيف) فَنَ‘ ٿو سڏجي. رقص، ڊراما...

داستان پهريون

شاهه جو راڳ (جلد پهريون)

ھن ڪِتاب ۾