Video

داستان ٻيو

(1)

پا پا	ني ني سا	پا ڌي	مي ڌي	مي ڌي	پا مي پا
اگھي	اَگھائي،	رَنجُ	پِريان	کي	رسيو،
پا پا ني ني	ني سا ني	سا ني سا پا ڌي		مي ڌي	پا
چَکيَمِ	چڱائِي،	سورانگھي		سُورِيءَ	تان.

(2)

پاپا	ني ني	سا ني	سا سا	رَي رَي سَا سَا	سا ني سا
انڌا	اونڌا	ويڄَ!	کل	ڪُڄاڙيا	کانئيين،
پا پا	ڌي ڌي	پا پا رَي	ڌي ڌي	رَي رَي سَا ني	ني سا
اسان	ڏُکي	ڏيل ۾،	تون	پيارئين	پيڄ،
گَي گَي گَي	رَي رَي	رَي گَي	سا ري سا	پا ڌي	پا پا ڌي سَا
سُوري	جَنِين	سيڄَ،	مرڻ	تَن	مُشاهدو.

(3)

پا پا	ني ني	سا سَا	گَي	رَي گَي	گي مي پا
سُوري	سڏ	ٿيو،	ڪا	هلندي	جيڏيُون،
گاگا	ري ري	ري گا سا	ڌا ڌا	رَي رَي	سا ني سا
وڃڻُ	تــن	پِــــيو،	نالو	نِيـنهن	ڳِنهن جي.

(4)

پا پا	ني ني	سَا سَا	پا ڌي	مي ڌي پا	پا
سُوري	سڏ	ڪري،	اُڀي	عاشقنِ	کي،
پا پا	ڌي ڌي ڌي	پا رَي	پا پا پا	سا سا پا	رَي رَي سا پا سا
جي	اٿيئي	سَڌُ	سِڪڻَ	۾، ته ڪؤ مَ	پيرُ پري،
پا پا	ني ني	سا سَا	پا پا ني	ني ني	سا ني سا سَا
سِسِي	ڌارَ	ڌري،	پُڇج	پوءِ	پريتڻو.

(5)

پاپا	ني ني	سَا سَا گَي	گي ري گَي	گَي گَي گَي مَي	پا
سُوري	آهِ	سينگارُ،	اڳِهِين	عاشقنِ	جو،
پاپاپا	ساساسَا	پاپاپا	گَي رَي	ري گَي رَي	گي مي پا
مُڙڻُ	موٽڻُ	ميهڻو،	ٿِيا	نِظاري	نِروارُ،
گَي گَي گَي	ري	رَي گَي سا	سَا سَا	رَي رَي گَي رَي	سا
ڪُـسـڻ	جـو	قـــرارُ،	اَصل	عاشــقـن	کي.

(6)

پا پا	ني ني سَا	پا پا	ني ني	سا
سُوري	سِينگاري،	اَصلِ	عاشقن	کي،
پاپا	ني ني	پا ني سَا سا	گَي گَي	رَي رَي	رَي گي سا
لُڏيا	ڪِين	لطيف چئي،	ٿيا	نيزي	نظاري،
پا پا پا	ني سا ني	پا پا	ني ني	سَا سَا
ڪوٺِئو	ڪِناري،	آڻيو	چاڙهي	اُن کي.

(7)

گَي گَي	رَي رَي	رَي سا	پا ڌي	مي ڌي	پا ڌي پا
سُوريءَ	مٿي	سيڻَ،	ڪهڙي	ليکي	سَنَرا،
سا سا	رَي رَي	سا سا	سا ني	سا ني	ڌا پا ڌا
جيلـہ	لڳا	نيڻ، تي	سُوريائي	سيڄ	ٿي.

(8)

پا پا	سا ري سا	سَا سَا	پا ڌي پا	سَا رَي	سَا رَي گَي رَي گَي
سُوريءَ	چڙهڻ،	سيڄَ	پَسڻُ،	اِيءُ	ڪم عاشقن،
پا سَا	سَا پا	پا مي پا	رَي سَا	گا رَي	سا رَي گي
پاهُون	ڪِين	پَسنِ،	سائُو	هَلنِ	سامُهان.

(9)

سَا رَي	سا پا	رَي سا سَا رَي	مَي گَي مَي گي	گَي رَي	سا
سُوريءَ	تي	سَؤ وار،	ڏيهاڙيو	چَنگِ	چَڙهِين،
سا رَي	سا پا	گَي رَي گَي	پا سا سَا	مَي	مَي گَي رَي
جِمَ	وِرچي	ڇڏئين،	سِڪڻ	جي	پـــچار،
پا سا رَي سَا	گَي رَي	سا سَا	مَي گَي	گَي گَي گَي	رَي سا
پِرتِ نه	پسين	پار،	نينـہن	جِئان ئي	نِڱِيو.

(10)

پا پا	سا ري سا	رَي گي	ري ڌي ني	سا ني	ني ڌا ني	ني
پِهرين	ڪاتِي	پاءِ،	پُڇج	پوءِ	پريتـ	ڻُو،
پَا سَا	سَا پا	پا مي مي	پا	مي گي مي	ري گي	گي ري گي
ڏُکُ	پِريان	جو ڏيلِ	۾،	واڄَٽ	جئن	وڄاءِ،
پا سا سا	ري گي	ري سا	مي گي	ري گي	گي رَي	سا سَا پا
سيخُنِ	ماهُ	پچاءِ،	جي	نالو	ڳِيڙُءِ	نِيـنهن جو.

(11)

پا سَا	رَي گَي	رَي سا	ڌي ني	سا ني سَا ني	ني ڌي	پا
ڪاتِيءَ	ڪونهي	ڏوهُ،	ڳَنُ	وڍِيندَڙَ	هٿَ	۾،
پا سا	ري گي	ري سا ري	مي گي	ري گي	گي ري	سَا سَا
پَسيو	پر	عجيب	جِي،	لِچيو	وڃي	لوهُ،
پا ڌي	ني ني	سا ري گي	ري گي	ري سا	رَي سَا	سا
عاشـ	قن	اَندوه،	سدا	معشو	قن	جو.

(12)

پا سَا	رَي گَي	رَي سَا سَا	ڌي ني	سَا ني سَا ني	ڌي پا
ڪاتِي	تکي	مَ ٿئي،	مَرُ	مُنِيائِي	هوءِ،
پا ڌي	ني ني	سَا رَي	رَي گَي	رَي گيَ رَي	سَا سَا
مانَ	وِر مَن	توءِ،	مُون	پِريان جا	هٿڙا.

(13)

پا سَا سَا	رَي گيَ	رَي	ڌا ڌا ني	سا ني	ڌي پا
ڪاتِي جا	قَريبَ	جي،	سا هڏ	چيري	چَمُ،
پا ڌي ني ني	سا رَي	گي ري	ري گي	رَي سَا رَي	سا ڌي سا
عاشقن	پنهنجو	انڱُ،	لِلـہَ	ڪارڻِ	وَڍِيو.

(14)

گي	رَي رَي	رَي سا رَي	پا پا	سا رَي سا ري	سا سا پا	ڌي پا
جي	تون	سِڪڻ	سِکيو،	ته ڪاتيءَ	پئِي مَ	ڪَنجهُه،
پا پا	ني	سا ني	سا	رَي رَي	سا ني ڌي ني	رَي رَي سَا
سُپيريان	جي	سُور	جو،	ماڻهنِ	ڏجي نه	منجهُه،
سا ني	ڌي ني	رَي سا	ري سا ري	ني سا	ري	سا پا
اندرِ	اِيءُ	اهنجُ،	سانڍج	سُکا	ئُون	ڪري.

(15)

گـــي	رَي رَي	رَي	سا پا پا	سا رَي سَا سَا	سا سا سا پا ڌي	پا پا
جان	وڍينِ،	تان	ويـہُ،	نه ته وٺِئو	واٽ ونءُ	تون،
پا پا	ني ني	سا	ني سا	رَي رَي	سا ني ڌي ني	ري ري سا
هِيءُ	تنِين	جو	ڏيـہُ،	ڪاتِي	جَــنِــيــــن	هَٿَ ۾.

(16)

گَي رَي	سَا	رَي سَا	گَي	رَي سَا	رَي رَي	سَا سَا سا پا
ڪاتي	جن	ڳَري،	مان	لَــنؤ	لڳي	تــن سين،
گَي گَي	رَي	رَي گَي	سَا	گَي رَي	سَا رَي	ڌي پا
محبت	جي	ميدان	۾،	وڃان	پيرَ	ڀري،
سَا رَي سَا	ني ڌي	ني سَا	رَي	رَي گي ڌي	ني	رَي سَا
اَڏيءَ	سِرُ	ڌري،	مانَ	ڪُــــهَنِـ	ئُون	سُپرين.

(17)

گَي رَي سَا	سَا رَي سَا	گَي رَي	گَي رَي سَا	رَي	سَا سَا پا
اڳـيان	اَڏِينِ	وَٽِ،	پويَـــن	سِر	سنباهيا،
گَي رَي	رَي رَي گَي	رَي گَي سا گَي	ري گي ڌي	ني رَي	ني سَا
ڪاٽ	ته پوين	قبولَ ۾،	مَڇُڻ	ڀائين	گَھٽِ،
گَي رَي	سَا رَي سَا گي	رَي	رَي سَا	رَي رَي	سَا پا
مٿا	مُــهايَـــنِ	جا،	پيا نه	ڏِسين	پَٽِ؟
پا پا ڌي پا	ڌي ني	رَي سَا	رَي	ني سَا	رَي سَا
ڪلالڪي	هَٽِ،	ڪُسڻ	جو	ڪوپُ	وَهي.

(18)

پا	ني ني ني	سا ني	سا ري	سا	سا پا	سا ني رَي رَي	رَي سَا
جي	اَٿيئِي	سَڌَ	سُرڪَ	جي،	ته وَنءُ	ڪلالن	ڪاٽي،
گي گي	رَي رَي	سَا ني سَا	سَا پَا	پَا سَا	ني ني	رَي سا
لاهي	رک،	لَطِيفُ	چئي،	مٿو	وَٽِ	ماٽي،
سا پا	پا پا	گا مي	ڌي ڌي	پا	سَا سَا	ري ري	سَا پا
تِڪَ	ڏيئي	پِڪَ	پِــــيُ	تون،	منجهان	گهوٽ!	گهاٽي،
پا	سَا سَا سَا	رَي رَي رَي	ڌي	گَي رَي	گَي رَي	رَي رَي	سَا سَا سَا
جو	وَرَنَہَ	وِهاٽي،	سو	سِرَ	وَٽِ	سَرو	سهانگو.

(19)

پا	ني ني ني	سا ني	سا ري سا	سا پا پا	سَا ني رَي رَي	رَي سَا
جي	اَٿيئي	سَڌَ	سُرڪ جي،	ته ونءُ	ڪلالَڪي	هَـٽِ،
گي گي	رَي رَي	سَا ني سَا	سا پا	پا سا	ني رَي	رَي سا
لاهي	رکُ،	لطيف	چئي،	مٿو	ماٽي	وَٽِ،
پا پا	سا سا	ري	مي گي	رَي گَا گي	رَي	سا پا سَا سَا
سِرُ	ڏيئِي	۾	سَٽِ،	پيجِ	ڪي	پيالِيُون.

(20)

پا	ني ني ني	سَا ني	سَا رَي سَا	سا پا پا	سَا ني رَي رَي	رَي سَا
جي	اَٿيئِي	سَڌَ	سُرڪَ جي،	ته ونءُ	ڪلالڪي	ڪُوءِ،
گَي گَي رَي رَي	گَي	سَا گَي	سَا	رَي گَي	ني رَي رَي	ني رَي
مَهيسَر	جي	مَنڌَ	جِي،	هُتِ	هَڏهِين	هُوءِ،
پا	سَا سَا	سَا رَي سَا سَا	گَي رَي	گَي گَي رَي رَي	سَا ني رَي گَي	ني رَي سَا
جان	رمز	پروڙيم	روءِ،	تان سِرَ	وَٽِ سُرڪِي	سَڳُڻي.

(21)

پا	ني ني ني	سا ني	سا ري سَا	سَا سا پا	سَا ني رَي رَي	رَي سَا
جي	اَٿيئي	سَڌَ	سُرڪ جي،	ته ونءُ	ڪلالَڪي	گهر،
پا پا پَا	ني ني ني	سا ني سا سا	رَي سا	ني ڌي	ني	رَي سَا
وڍڻ،	چيرڻ،	چِچرڻ،	پَهتِ	اُنِين	جي	پَرِ،
پا	سَا رَي	مي گي ري	رَي گي رَي	مي گي ري گي ري	ري گي ري	سَا پا
جي	وَٽِي	پويئي	وَرِ، ته	سَهنگِي آه،	سَيد	چئي.

(22)

گي گي	رَي رَي	رَي سَا رَي	سا	سَارَي	سَا سَا سَا	ڌي پا
ناڻي	ناهِ	ڪَڪُوهُ،	ڪي	ملھ	مهانگو	مَنڌُ،
پَا پَا	ڌي ڌي	ني ني رَي	ڌي	سا رَي سا	سَا سَا پَا	ڌي پَا
سَنبا	هج	سَــيــــدُ	چئي،	ڪاٽڻ	ڪارڻ	ڪَنڌُ،
پَاپَا	ڌي ڌي	ني	ني ڌي	گي رَي	سا پا	سا رَي سا سا پا
هِيُ	تنِين	جو	هنڌُ،	مَٽن	پاسِ	مَرَنِ جي.

(23)

گي گي	رَي رَي	سا پا سَا	پَا پا	ڌي ني	رَي رَي ني سَا	سا پَا
عاشَق	زهر	پِياڪَ،	وِهُه	ڏسِي	وِهــسَـــنِ	گھڻو،
گي رَي	رَي	رَي سَا رَي	ني	گي گي رَي رَي		سَا پا سَا
ڪڙي	۽	قاتلَ	جا،	هميـشہ		هيراڪَ،
پا پا	ني ڌي	سَا ني سَا	رَي سَا	رَي رَي	سَا ڌي	ري سَا سَا
لڳين	لنؤ،	لَطِيفُ	چئي،	فَـــنا	ڪيا	فِراقَ،
گي گي	رَي رَي سَا سَا	سَا پا	پا پا	ڌي ني	ني ڌي	رَي رَي سا پا
توڻي	چِڪَنِنِ	چاڪَ،	ته به	آهَ نه	سَلِن	عامَ کي.

(24)

رَي گي گي	گي رَي	سا سَا رَي	پا	ڌي	ني رَي ني	رَي سَا
مَ ڪَرِ	سَڌَ	سَري جي،	جي	تون	ٽارِئين	ٽُوهُ،
ڌي ڌي	ني ڌي	سَا سَا	ني سَا	سَا رَي	ني ڌي	رَي سَا
پِيتي	جنهن	پاسي	ٿئي،	منجھان	رَڳُن	رُوح،
گَي گَي	رَي رَي	سا سا پا	پا پا	ڌي ڌي	ني ڌي ني	رَي سَا
ڪاٽي	چَکُ	ڪڪُوهُ،	لاهي	سِرُ،	لَطِيفُ	چئي.

(25)

گَي گَي گَي	رَي رَي سَا	گي	سَا ڌي	رَي سَا	سا ڌي	پا سَا
سَڌَڙِيا	شراب	جون،	ڪُہُ	پَچا	رُون	ڪنِّ؟
پا	ڌي پا	ڌي سَا ني سَا	رَي سَا	سَا ڌي رَي	سا پا	پَا سَا سَا
جُه	ڪاتَ	ڪَلالنِ	ڪڍيا،	ته موٽيو	پوءِ	وڃنِّ،
گَي گَي	رَي	سَا سَا پَا	پَا پَا	ڌي ڌي	رَي	رَي سَا پا
پِڪُون	سي	پِينِّ،	سِرَ	جن	جا	سَٽِ ۾.

(26)

رَي رَي رَي گي	مي گي	مي مي	سا ني	ڌي ني	ڌي	رَي رَي سا
سِرَ جُدا،	ڌَڙَ	ڌارَ،	دوڳَ	جنين	جا	ديڳِ ۾،
رَي	سَا رَي رَي ني	رَي گي	رَي رَي	سا پا	پا	رَي رَي سا
سي	مَرُ ڪن	پَچارَ،	حاضر	جن	جي	هَٿ ۾.

(27)

رَي رَي	گي	مي مي گي	سا ني	ڌي ني ڌي	ڌي ني رَي	رَي رَي سَا
ديڳين	دوڳَ	ڪَڙهنِ،	جِت	ڪَڙئِين	ڪَڙَڪو	نه لهي،
رَي سَا	رَي رَي	گي گي	رَي رَي	سا پا سا	رَي رَي	سا
تِتي	طبيـ	ـبن،	چاڪ	چِڪَندا	ڇــــڏ	يا.

(28)

گَي گَي	رَي	رَي سَا گي	سَا	سَا ڌي رَي سَا	سا ڌي	سَا
سِسي	سي	گهُرنِ،	جي	واٽِيندَڙ	وچ	۾،
ڌي ڌي	ني	ني ڌي	سَا سَا پا	سا ڌي	ني ڌي	ني ڌي ني سَا
اُوءِ	ڪي	ٻِيو	پُڇنِ،	سَرو	جَنَ	سنباهِيو؟

(29)

ڌي ڌي	مي گي رَي	رَي گي	رَي سَا	پا	رَي رَي سَا
اصل	عاشق	پنهنجي،	سِسي	نه	سانڍين،
رَي رَي	سا سا	سَا ني سَا پا	رَي سَا	ڌي پَا	رَي رَي
لاهيو	سِرُ،	لطيف چئي،	ســـاهُ	سَلهاڙِيو	ڏينِ،
رَي سَا	ني ڌي	پا ڌي پا	پَا پَا پَا	ڌي ني	رَي سَا سَا پا
ڪُلهـ	ـنئون	ڪورِينِ،	پُڇنِ	پوءِ	پِرِيتَــڻو.

(30)

مي مي	مي گي رَي گي	رَي	رَي سَا	ني	پَا رَي سَا	رَي سَا
اصل	عاشقن	جو،	سِرُ	نه	سانڍڻُ	ڪمُ،
رَي رَي	سَا سَا رَي	رَي گي	رَي سَا	ڌي	رَي	رَي سَا
سَؤ	سِسِنئان	اَڳَرو،	سَندو	دو	سان	دمُ،
رَي رَي	سا ني	ڌي پَا پَا	پَا پَا	ڌي پَا	ڌي ني	رَي سا پا
هِيُ	هڏو	۽ چمُ،	پِڪَ	پِريان	جِيَ	نه پَڙي.

(31)

پا	پا ڌي	رَي رَي	رَي سَا رَي ني	ڌي ني سَا سَا	رَي رَي	سا پا
جي	مٿي	وٽِ	مِڙَنِ، ته	سڀڪنهن	سَڌَ	ٿئي،
گي گي	رَي	مي گي	رَي گي	ني ڌي ني سَا	رَي رَي	سَا پَا سَا
سِرَ	ڏني	سَٽِ	جُڙي،	ته عاشقَ	اِئن	اچنِ،
رَي رَي	سَا	ني ڌا ني	رَي سَا	ني ڌي	رَي رَي سا
لڌا	تي	لَڀَنِ،	مُلھِ	مَهانگا	سُپرينِ.

(32)

رَي رَي	رَي گَي گَي	مي گي مي	سَا ني ڌي	رَي سَا رَي سَا
مُلهه	مَهانگو	قَطَرو،	سِڪَڻُ	شَهادتَ،
گَي گَي	گَي رَي گَي گَي	مي گي	رَي گي	مي گي گي رَي	سا
اَسان	عِبادَت،	نَظرُ	نـــازُ	پِـــــرِيَـــــنِ	جو.

وائي

آستائي: مَنڌُ پيئندي مُون،

سنچائي: ساَجنُ سِهي سُڃاتو

انترو(1) پِي پِيالو عشق جو، سَڀُڪِي سمجهيو سُون.

انترو(2) پِريان سَندي پارِ جي، اندرَ آڳ اٿئون.

انترو(3) جيئڻ ناهي جُڳ ۾، ڏيينهن مڙيئي ڏون.

انترو(4) اَلا عبداللطِيف چئي، آهين تون ئي تُون.

سا

پا

ڌي پا

ما

مَن

ڌُ

پيئن

دي

پا

مي

گي

گاري

ساري

ني ڌي

مي

ري

پا

مي

گي

مي

ڌي

ني ڌي

مون

سا

جَن

سَ

هي سُ

ڃا

تو

مَن

ڌُ

پيئن

دي

انترو(1) پِي پِيالو عشق جو، سَڀُڪِي سمجهيو سُون./////

پا

پاپا

سا

ني

ڌي

ني

پا

ني

ري

سا

پا

ڌي

پا مي

پي

يا

لو

عَـ

شـ

قَ

جو

سَـ

ڀـ

ڪُي

سَ

مَ

جِهه

يو

پا

مي

گي مي

گي

گي ري

سا ري

ني ري

ني

ري

سا

پا

مي

سُون

سا

جَن

سَـ

هي سُ

ڃا

تو

مَن

ڌُ

پيئن

دي

انترو(2) پِريان سَندي پارِ جي، اندرَ آڳ اٿئون.

گهِن

جهِن

تا

جهِن

جها

تِن

تا

جهِن

جها

پا

پاپا

سا

ني

ڌي

ني

پا

ني

ري

سا

پا

ڌي

پا مي

پر

يان

سَنـ

دي

پا

رَ

جي

اَنـ

دَرِ

پا

مي

گي مي

گي

گي ري

سا ري

ني ري

ني

ري

سا

پا

ڌي پا

مي

ئون

سا

جَن

سَـ

هي سُ

ڃا

تو

مَن

ڌُ

پيئن

دي

پا

پاپا

سا

مُون

انترو(3) جيئڻ ناهي جُڳ ۾، ڏيينهن مڙيئي ڏون.

پا

پاپا

سا

ني

ڌي

ني

پا

ني

ري

سا

پا

ڌي

پامي

جي

ئَڻ

نا

هي

جُ

ڳَ

ڏي

هه

يو

ئي

پا

ما

گي مي

گا

گا ري

سا ري

ني ري

ني

ري

سا

پا

ڌي

پا

ڏُون

سا

جَن

سَـ

هي سُ

ڃا

تو

مَن

ڌُ

پيئن

دي

پا

پاپا

سا

مُون

انترو(4) اَلا عبداللطِيف چئي، آهين تون ئي تُون.

پا

سا

ني

ڌا

ني

پا

ني

ري

سا

پا

ڌا

پاما

اَ

لا

عـ

بُد

الَلَ

طِ

يـ

فُ

چئي

هِين

تون

ئي

پا

ما

گي مي

گا

گي ري

سا ري

ني ري

ني

ري

سا

پا

ڌي

پاما

تُون

سا

جَن

سَـ

هي سُ

ڃا

تو

مَن

ڌُ

پيئن

دي

پا

پاپا

ما

گي مي

مُون

لطيفيات

شاهه جو راڳ (جلد پهريون)

اُستاد امير علي خان

فنونُ لطيفَ ۾ موسيقيءَ جو برتر درجو مڃيو ويو آهي. اِنهيءَ ڪري به ته ادب ۽ مصوري ماڻهن سان هيڪل، پر موسيقي ساڻن اجتماعي مخاطب ٿئي ٿي. انگريزيءَ ۾ فنَ لطيفَ جي اِنهن ٽن قسمن- ادبَ، مصوريءَ ۽ موسيقيءَ کي ’Three Arts‘ يعني ’ٽي (لطيف) فَنَ‘ ٿو سڏجي. رقص، ڊراما...

داستان ٻيو

شاهه جو راڳ (جلد پهريون)

ھن ڪِتاب ۾