هيٺ جَرُ، مَٿي مَڃرُ، ڪَنڌيءَ ڪَونر تَرن،
وَرئي واهوُندنِ، ڪينجَهر کَٿُوري ٿِئي.
|
جَر: مَڃرُ: |
زمين اندر پاڻي ڪنڊيءَ جو ٻُور |
|
واهوندا: |
هوا، واءَ جو قسم، اولهه ڏکڻ جي ڪُنڊ جو واءُ |
|
ڪنڌي: |
ڪنارو، ڪپر |
|
ڪينجهر: |
ڍنڍ جو نالو |
|
ڪَونر: |
ڪنول جا گل |
|
کٿوري: |
مُشڪ، خوشبوءِ |
|
ورئي: |
موٽندي، ايندي |
|
|
|
بيت جي سمجهاڻي
هيءُ بيت شاهه عبداللطيف ڀٽائي جي رسالي جي ”سر ڪاموڏ“ مان چونڊيو ويو آهي. هن بيت ۾ شاهه سائينءَ سنڌ جي مشهور ڪينجهر ڍنڍ جي فطري خوبصورتي ۽ بي مثال حُسن جو نقش چٽيو آهي ته ڪينجهر ۾ هيٺ صاف شفاف پاڻي آهي، مٿان ڪنڊيءَ جي وڻن ۾ ٻور آهي، ڪينجهر جي ڪنڌيءَ تي ڪنول جا گل ترندا ڏسڻ ۾ ٿا اچن، جيڪي نهايت دلڪش ۽ وڻندڙ منظر پيش ڪن ٿا. وري جڏهن واهوندي جون وڻندڙ هوائون لڳن ٿيون ته ڪينجهر جي چوڌاري گلن جي واس ڪري خوشبوءِ پکڙجي وڃي ٿي. هن بيت ۾ مجموعي طور ڪينجهر ڍنڍ ۽ اُن جي خوبصورتي بيان ڪيل آهي.
●●●
