سُتا اُٿي جاڳُ، نِنڊَ نه ڪجي ايتري،
سلطاني سُهاڳُ، نِنڊُن ڪندي نه ملي.
|
سُتا: |
اي سُتل! ننڊ ۾ سُتل، غافل |
|
ايتري: |
ايڏي، گهڻي |
|
جاڳ: |
سجاڳ ٿيءُ |
|
سلطاني سهاڳ: |
وڏو انعام، وڏي سعادت، اعليٰ مقصد |
بيت جي سمجهاڻي
هيءُ بيت شاهه عبداللطيف ڀٽائيءَ جي ”سُر ڏهر“ مان چونڊيو ويو آهي، هن بيت ۾ انسان کي اها نصيحت ڪئي وئي آهي ته اي غافل، سست ۽ ننڊون ڪندڙ انسانَ، ننڊ مان اُٿي سجاڳ ٿي، ڇو ته اها غفلت واري ننڊ تنهنجي اعليٰ مقصد کي حاصل ڪرڻ واري راهَه ۾ رڪاوٽ آهي. هيءَ دنيا عمل ڪرڻ جي جاءِ آهي ۽ زندگيءَ ۾ ڪو اعليٰ مرتبو ۽ وڏي سعادت حاصل ڪرڻ لاءِ سجاڳ رَهي ڪم ڪرڻ جي ضرورت آهي.
